Page 583

جلد دوم ۵۸۰ كتاب الشهادة شهود النكاح الف درهم يرجع علي شهود الدخول والطلاق بالف اخرو كان لشهود النكاح ان يرجعو بالالف الذي ضمنوها للزوج علي شهود الدخول والطلاق اختلاف ثم الروايات في حق قبض تلك الالف ذكرفي الرجوع عن الشهادات من المبسوط ان شهود النكاح هم الذي يقبضون ذلك وذكر في الجامع ان الزوج هو الذي يقبض ذلك ثم يدفعه الي شهود النكاح (عالمگيري) گفته است امام محمد رح در کتاب جامع که اگر دو شا ہد گواهی دادند برای زنی بر مردی که بدرستی این مرد بنگاح رفته است این زن را بد و هزار درم و حال اینکه مهر مثل او هزار درم بود پس قاضی حکم کرد بان در ها در هم وازان قبض کرد آنرا بعد ازان دو شاهد دیگر گواهی دادند که بدرستی که شوهر خلوت کرده همراه آن زن و طلاق کرده او را البته طلاق و شوهر منکر بود ازان پس قاضی جدائی کرد میان ایشان بعد ازان هر دو طائفه شاهدان رجوع کردند از گواهی خود پس شوهر را اختیار است اگر بخواهد تا وان بگیرد از شاهدان نکاح هزار درم را و اگر بخواهد تاوان بگیرد از شاهدان جماع و طلاق دو هزار درم را پس اگر تاوان گرفت از شاهدان جماع و طلاق د و هزار درم را روا نیست او را تاوان گرفتن از شاهدان نکاح و نیز روا نیست شاهدان جماع و طلاق اینکه رجوع کنند بر شاهدان نکاح و اگر تاوان گرفت از شاهدان نکاح هزار درم را رجوع کند بر شاهدان جماع و طلاق بهزار درم دیگر و ر و است مرشاهدان نکاح را اینکه رجوع کنند بآن هزار در می که ایشان تاوان داده اند آنرا برای شوہر بر شاهدان جماع و طلاق بعد ازان با هم اختلاف کرده شده اند روا بیتی در حق قبض کردن این هزار درم ذکر کرده است امام محمد رحمة الله علیه در باب رجوع از شهادت کتاب مبسوط که بدرستی شاهدان نکاح انکسانند که قبض میکنند این هزار درم را و ذکر کرده در کتاب جامع که شوہر همان کس است که قبض میکند آثرا و پس از ان میدهد آنرا بگواهان نکاح امرأة مرتدها ادعت على رجل قد تزوجها في حال اسلامها یعنی الف درم و دخل بها وطلقها ثم كانت لردة وانكر الزوج ذلك ملا ملاحقة همراه کله در محل عند با الف