Machine transcription
كتاب الشهادة
ده است نزد فلان قاضی و تاواندار گردانیده است او رابان مال قبول كرده
میشود شاهدان او زیرا که سبب قبول شدن گواهان صحیح است پس این حكم
ظاهرست در مقید كردن صحیح شدن رجوع شاهدان باينكه در مجلس قاضی باشد
و همچنین اگر مشهود علیه بآن کسی که گواهی بر او داده شد هست دعوی كرد رجوع
كردن شاهد انرا مطلق و بیان نكرد كه در مجلس قاضی رجوع كرده اند شنیده نمی شود
شاهدان او بآن دعوای او و نه سوگند بدهد آن شاهد یرا كه گواهان برجوع براو
گذشته اند همچنین ذكر شده است در كتاب ذخیره ولو اقر فى مجلس قاض انه رجع
عند قاض كذا صح باعتبار كون هذا رجوعا عند هذا القاضى لا اذا اسند رجوعه اليه (فتح القدير)
و اگر شاهد اقرار كرد در مجلس قاضی بر اینكه بدرستی من رجوع كرده ام از گواهی خود
نزدفلان قاضی صحیح میشود این قرار او باعتبار بودن این اقرار اورجوع كردن
ازگواهی نزد همین قاضی نه نزد آن قاضی که نسبت رجوع كردن خود رابمجلس
اوكرده است ولواقر الشاهد بالرجوع فى غير المجلس واشهد على نفسه به وبالتزام الما
لا يلزمه شيئ (فتح القدير) وفى خزانة المفتين اذا رجعا عن شهادتهما عند غير قاض
واشهدا بمال على انفسهم الاجل الرجوع ثم بعد ذلك فشهد عليهما الشهود بالمال من
قبل الرجوع والضمان لا تقبل اذا تصادقا عند القاضي ان الاقرار بهـــذا
السبب فالقاضي لا يلزمهما الضمان (لجر) وكذلك لو اقرا بذلك
عند صاحب الشرطة او عامل كورة ليس القضاء اليه كذا فى المبسوط
(عالمگيرى) واگر اقرار كرد شاهد برجوع كردن در غير مجلس قاضی
و شاهد گرفت برخود بآن رجوع كردن خود و بلازم گرفتن آن مال بر خود
ولازم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
