Page 521

جلد دوم ۵۱۸ كتاب الشهادة ليمتنع ذلك ويخرجه عن البلد في كراهية الظهيرية رجل يصلى ويضرب الناس بيده ولسانه فلا باس باعلام السلطان ليزجره (بجردائی) زجر مجرد وقتی که فرار گرفته باشد دفع ضرر عام را قبول میشود همچنین ذکر شده است در کتاب مصباح و بنا برین حکم رواست ثابت کردن فسق مردی بنزد قاضی وقتی که ضرر او عام بودہ باشد مانند مردیکه ضرر میرسانید مسلمانان را بدست و زبان خود برای آنکه قاضی می کند او را از ان ضرر رساندی و بیرون کند او را از شهر و در کتاب کراهیت فتاوای ظهیریه ذکر شده است که شخصی نماز میگزارید و ضرر میرسانید بمردم بدست و زبان خود پس باک نیست بخبر دادن پادشاہ را بعمل آن مرد تا منع کند او را سئل صاحب المنح عن الشهود عليه ذالطعن في الشهود بأنه يأكل في السوق او يبول على الطريق عجز عن اقامة البينة على ذلك واراد يمين الشاهد انه يفصل ذلك هل يخلف الم واجاب ظاهر كلامهم انه لا يخلف الصريح البزازي (موة الفتاوي) پرسیده شد صاحب کتاب منح الغفار از حال آن کسی که شاهدان بر و گذشته اندگر طعن گفت در حق شاهدان مدعی باینطریق که بدرستی این شاهد خوراک میکند در بازار یا بول میکند در راه و عاجز شد از گذرانیدن شاهدان باین طعن و اراده کرد سوگند دادن شاهد را که بدرستی تو این فعل را نکرده آیا سوگند داده میشود آن شاهد را یا نه و جواب این سوال را صاحب کتاب منح الغفار اینچنین گفت که ظاهر کلام فقر ارحتماله تعالی انیست که سوگند داده نمی شود او را از سبب تصریح کردن صاحب کتاب بزازیه باين حكم في النوع العاشر من البزازية من فصل التحليف طعن المدعى عليه في الشاهد با كان ادعاها لنفسه ورام تحليفه لا يخلف وان برهن تقبل فعلى هذا كل طعن يقبل عند البرهان لا تحليف عليه عند عدمه على الشاهد وعلى المنذر هل يقبل إقرار الشاهد ؟ ملاحظه ماده جهل و حمر شد عمر جلا مريشه