Page 519

کتاب الشهادة ۵۱۶ جلد دوم فایده بیان حکم جرح مجرد پیش از عادل شدن شاهد بعد از عادل شدن دعوی پیش ازین شاهدی و تحقیق آن شاهد او وکالةً دعوی کرده قبول میشود این گواهان جرح او و اگر مدعی علیه دعوی کرد که بدرستی شاهدان مدعی را من مزدور کرده ام که شاهدی برمن ندهند و دعوی نکرد دادن مال را پس آن گواهان مدعی اقرار بآن مزدوری کردند ساقط نمیشود عادل بودن آن شاهدان و هیمن حکم تصریح کرده اند شارحان کنز النظر فى الجرح المجرد وغيره انما هو بعد التزكية الشرعية كمال في الوهابج فاذا سال القاضي عن الشهود سرا اوعلنا وثبت عنده عدالتهم فطعن الخصم فيا كان مجرداً لم يقبل ولا قبل ولكن عدم قبول الشهادة على الجرح المجرد اعم من ان يكون قبل التعديل او بعده البحر الرائق) فکر کردن قاضی در جرح مجرد و غیر مجرد جز این نیست که پیش از تزکیه شرعی است چنانکه در کتاب سیتخراج ولمع ذکر شده است پس وقتی که قاضی پیرسید از حال شاهدان در پنهان یا آشکارا و ثابت شود نزد او عادل بودن ایشان پس مدعی علیه طعن بگوید در ان شاهدان پس اگر آن طعن او جرح مجرد بود قبول نمی شود و اگر مجرد نبود قبول میشود ولیکن قبول ناشدن گواهی بجرح مجرد عام است از اینکه پیش از عادل شدن گواهان باشد یا بعد از عادل شدن ایشان وفى شرح الوقاية لا تقبل الشها على الجرح المجرد اذا قام البينة على العدالة اما اذا لم يقم البينة عليها فاخبر مخبرات الشهود فساق او اكلوالربوا فان الحكم لا يجوز قبل ثبوت العدالة لا ستيماد اخبر مخبران ان الشهود فساق در بحر رائق و در کتاب شرح وقایه ذکر شده اس که قبول نمیشود گواهی بجرح مجرد وقتیکه مدعی شاهدان گذرانده باشد بعادل بودن شاهدان خود وا ما وقتیکه شاهدان نگذرانده باشد بعادل بودن ایشان پس خبر بدهد خبر دهنده که بدرستی شاهدان فاسقان یاربا خواراند پس سینا رنیست حکم کردن قاضی پیش از ثابت شدن عادل بودن آن آگرین و تقدح مجرد موضع گواهان