Page 501

جلد دوم ۴۹۸ کتاب الشهادة در شان او و همچنین اگر تزکیه کننده پرسید همسایگان شاهد و اهل محله او را از حال او و حال آنکه ایشان ثقه بنودند پس اتفاق کردند بعادل کردن آن شاهد و یا بجرح کردن او و در دل تزکیه کننده افتاد که بدرستی ایشان صادق اند دران اخبار خود پس این اتفاق ایشان بمنزله تواتر و مشهور بودن خبر ها میشود و قول ایشان قبول میشود همچنین ذکر شده است در کتاب محیط قال شمس الائمة الحلواني رح انما يسأل عن جيرانه أذا لم يكن بينه وبينهم عداوة ظاهرة ولا يتحامل هو عليهم نحو ان لا يعطى الجيازة وما اشبهها وهو المختار علي النسفي ورواه عن محمد رحمهما الله تعالى كذا فی الذخيرة (عالمگیری) و گفته است شمس ائمه حلوانی رح که جزاین نیست که تزکیه کنند پیر همسایگان آن شاهد را از حال شاهد اگر بنود در میان آن شاهد و همسایگان او دشمنی ظاهر ونه او بار می انداخت برایشان مانند آنکه نمیداد بآوانها یا مانند آنرا و این قول برگزیده شده ابو علی نسفی است رحمه الله تعالی و روایت کرده است آنرا از امام محمد رحمه الله علیه همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره اذا كان المعدل لا يعرف الشاهد فعد له شاهدان عدلان عنده وسعه أن يعدله (قاضيخان) وينبغي أن يعد له قطعاً ولا يقول انهم عدول عندى لان الثقات اخبروني بعد التهم (عالمگیری) وقتیکه تزکیه کننده نمی شناخت شاهد را پس دو شاهد عادل ظاهر کردند عادل بودن اور ا نزد او رو است او را که عادل کند آن شاهد را و میباید اینسکه تزکیه کننده عادل کند آن شاهد را بطریق یقین و نگوید که ایشان عادلان اند نزد من زیر اکه مردم ثقه مرا خبر داده اند بعادل بودن ایشان ولو قال هم