Page 497

جلد دوم ۴۹۴ كتاب الشهادة صالحا زاهدا لا يكون طماعا ولا فقيرا كيلا يخدع بالمال وفقيهاً يعرف اسباب الجرح والتعديل مأمونا اعظم من يعرف في هذه الاوقات فيكتب اليه ثم هو يسأل عنهم اهل محلتهم وسوقهم ومن يعرفهم ويكون المزكى صاحب خبرة بالناس مداخلالهم لا منزويا عنهم فان هذا الأمر لا يعرف الابالمخالطة والمداخلة (هدايه وفتح القدير وكفاية وعناية) پس تزکیه در پنهانی انست که قاضی بفرستد رقعه پوشیده را به تزکیه کننده و آن رقعه آن کاغذیست که قاضی در ان نوشته کند نامهای شاهدان را و نسب ایشان را و چهره ایشان را و چهره انسان عبارتست از صفت او و آنچه از و دیده میشود از رنگ و غیر آن و نوشته کند جای نماز خواندن ایشان را یعنی مسجد محله ایشان را و بفرستد آنرا بدست امین خود بتزکیه کننده و این رقعه مستوره نامیده شده است از جهت آنکه پوشیده داشته میشود از نظر عوام مردم و میباید اینکه جهت تزکیه کردن اختیار نکند مگر شخص تزکیه کننده عادل را که امکان اعتماد کردن باشد بقول او و صالح باشد و بی رغبت باشد بدنیا طمع کننده بسیار نباشد و محتاج نباشد بجهت آنکه فریفته نشود بمال دنیا و عالم فقه شریف باشد که بداند سببهای جرح کردن و عادل نمودن را امین باشد بزرگترین کسانی باشد که مشهور بهمین صفتها باشد پس بنویسد قاضی رقعه را باو پس او بپرسد از حال شاهدان اهل کوچه و بازار ایشان را و کسی را که بشناسد ایشان را و آن تزکیه کننده خداوند آگاهی باشد باحوال مردم و اختلاط کننده باشد با ایشان نه گوشه نشین و کناره شونده از ایشان پس بدرستیکه این کار معلوم نمیشود مگر بخلطیت کردن و با هم نشست و برخاست کردن فاذا قال المسؤل عنه هو عدل كتب المزكى هو عدل