Page 495

جلد دوم ۴۹۲ کتاب الشهادة ذکر کردیم که بدرستی اگر قاضی حکم کرد بگو اهی فاسق صحیح میشود حکم او نزد ما بغیر از زفر خلافا کسی از علمای ما در صحیح شدن حکم او پس چگونه صحیح نشود حکم او وقتیکه حکم کند بگواهی کینکه حا پوشیده باشد نزد قاضی پس اگر قاضی حکم کرد در حادثه بشاهدی دو شاهد بعد ازان ظاهر شد که بدرستی آن شاهدان فاسقانند نشکند او حکم خود را و در کتاب محیط برهانی از کتاب حدو ذکر کرده است که اگر حکم کرد قاضی بحد زدن کسی بشاهدان پس ازان ظاهر شد بعد از سنگسار شد ثابت آنگه شاهدان براو گذشته بود که شاهدان فاسقانند پس بدرستیکه هیچ تاوانی بر قاضی و این حکم کتاب محیط برهانی دلالت میکند برانیکه اگر قاضی پیش از پرسیدن حا شاهدان حکم کرد در حدود بظاهر عادل بودن شاهدان صحیح میشود حکم او ولا یسئل عن حرية الشاهد لانه عالم بيانہ الخصم (بحر مراق) و نپرسد قاضی از اصیل شاهد وسلما او تا آن وقتیکه خصم با او گفتگو در ان نکرده باشد وفي القنية لوفا المدعى عليه الشا انه کافر بالله فللقاضى ان يساله عن الايمان ان اتهمه بذلك فان كان يشهد بوحدانية ورسالة محمد صلی اللہ علیہ وسلم تقبل شهادته وكذالو قال انه مسلم وليست بكافر ولو ساله الحاكم فذكر في خلال ما لا يجوز على الله تعالى للتجربة فهذا جهل من القاضي وحمق وقد اساء فيما فعل ولو جوز هذا كان وبالا على جميع المسلمين خصوصا في قضاة اهل الرساتيق فلوا نه حمق وفعل لا تقبل شهادته (بحر) و در کتاب قینه ذکر کرده که مدعی علیه درباره شاهد طعن گفت که بدرستی این شاهد کا فراست بخداون است تعالی پس درینصورت مر قاضی راست که بپرسد آن شاهد را از ایمان اگر قاضی او را تهمتی میدا بآن کا فر بودن پس اگر آنشاهد گواهی میدا د بیگانگی خداوند تعالی و