Page 492

جلد دوم ۴۸۹ کتاب الشهادة بذلک ( فتح القدیر ) ونقل کرده است در کتاب فصول از فتاوای قاضیخان که اگر شناختن کسی که شاهد می براو داده میشود حاصل نمیشد به بیان کردن نام او و نام پدر او و صفت او حاجت نیست به بیان کردن پدر کلان و و اگر شناختن و حاصل نمیشد به بیان کردن پدر و پدر کلان او اکتفا کرده نمیشود به بیان کردن پدر و پدر کلان او و فی الفصل العاشر من فصول الا ستر وشنی ثبت بخط ثقة لوذكر اسمه واسم ابيه ومحلفه وصناعته ولم يذكر الجد تقبل وشرط للتعريف ذكر ثلثة اشياء ولا يخفى ان ليس المقصود من التعريف ان ينسب الى ان يعرفه القاضي لانه قد لا يعرفه ولونسبه الى مائة جد والى صناعته ومحلته بل يثبت بذلک الاختصاص ويزيل الاشتراك فانه قلما يتفق اثنان فى اسمهما واسم ابيهما وجدهما اوصناعتهما ولقبهما وماذكر عن قاضيخان من انه لو لم يعرف مع ذكر الجد لا يكتفى بذلک الا وجه منهما نقل فى الفصول من ان شرط التعريف ذكر ثلثة اشياء غير انهم اختلفوا فى اللقب مع الاسم هل هما واحد اولا ( فتح القدير ) و در فصل دهم از فصول استر و شنی ذکر کرده که دیدم بخط ثقه که اگر شاهد ذکر کرد نام کسی را که شهادت بر او داده میشود و نام پدر و محله و پیشه او را و ذکر نکرد نام پدر کلان او را قبول میشود گواهی او و شرط معلوم کردن او ذکر کردن سه چیز است پوشیده نیست اینکه بدرستی مقصود از معلوم کردن کسی این که نسبت او را تا آن حد میکند که قاضی او را بشناسد زیرا که کا هی چنین میشود که قاضی او را نمیشناسد اگر چه نسبت او را بصد پدر کلان او و بپیشه او و محله او کند بلکه حاصل میشود بان امتیاز او از غیر و دور شود بدان شریک بودن او با غیر در اسم و نسب زیرا که کم با ر دوکس متفق میشوند در نام خود و نام پدر و پدر کلان خود یا در پیشه و صفت خود و آنچه نیز که قاضی خان ذکر کرده از اینکه اگر آنکس با ذکر پدر کلان او شناه