Page 490

جلد دوم کتاب الشهاده که گفته است که برداشتن محمد شاهدی را بفر وختن زمین حد کرده شده و اما مهتر تاشی رحمه در گزاردها که پس این مساله کردید مانند آنکه مرد دعوی کرد زمین حد کرده شده را در دست مردمی و شاهدان او شاهدی دادند که بدستی همون زمین اگر کرده شده همین جدا مالك این مدعی و در دست مدعی علیه بغیر حق ست پس مدعی علیه گفت که آن زمینی که در دست من است غیر حد کرده شده است با ین حد و دیکه شاهدان مدعی بیان کردند گفته شود مدعی را که بیا دو شاهد با ینکه بدرستی آن زمینی که در دست مدعی علیه است حد کرده شده بهمین حدود ا بعد از ان صورتیکه مصنف هدایه بیان کرده است صادق میشود در انجائی که اگر مدعی شفعه دا باشد و زمین حد کرده شده در دست خرنده باشد پس مدعی بخواهد آنرا برای خواستن شفعه خود پس خرنده بگوید که آن زمین که در دست من بطریق خریدن ست با ین حدودات اما اگر مدعی فروشنده بود و میخواست از خریدار بهای زمین را پس حاجت نسبت بودی آن زمین حد کرده شده در دست خرنده وكذا كتاب القاضي إلى القالانه في معنى الشهادة على الشهادة الا أن القاضى لحال ديانته ووفور ولايته ينفرد بالنقل (هدايه) يعنى ان القاضي أذا كتب في كتابه إلى القاضي الأخرأن شاهدين عدلين شهدا عندى ان لفلان ابن الفلان الفلاني على فلانة بنت الفلان الفلانية مائة درهم فاقض عليها بذلك فاحضر المدعى أمراه في مجلس القاضي المكتوب اليه ودفع الكتاب اليه وقال هي هذه وأنكرت انها فلانة يقول لقامات شاهدين يشهدان هذه الى خصها هي الفانية المذكورة هذه الكا لميكن الأشاره إليها في القضاء عليها (فتح القدير و عينى) ولوجاء المكتوب اليه بعضا تلف تبانا نه من ولو مقرا الاصنال التنور مجمع دور ام همی است حکم نوشته قاضی سومی قاضی یگری را کہ نوشته قاضی سومی گروهانی ریکر گواهی ریکا ست لیکن این تمبر فرق است که بدرستی قاضی از جهت کمال دین داری خود و از جهت عام بودن