Page 479

کتاب الشهادة حتى لو قالا نشهد ان رجلين نعرفهما اشهد انا على شهادتهما انها يشهدان بكذا وقالا لا نسميهما أو لا نعرف اسمائهما لم تقبل لانها تحملا مجازفة لا عن معرفة ( فتح القدير ) و در فتاوای صغری کشته است که واجب است بر شاهدان فرع که ذکر کنند نامهای شاهدان اصل را و نامهای پدران و پدر کلانان ایشان را تا که اگر شاهدان فرع گفته که گواهی میدهیم که بند در مردی که ایشان را می شناسیم شاهد کردانیده اند ما را بر شاهدی خود که بدرستیکه ایشان گواه میدادند باین چنین و گفته شاهدان فرع که ما ذکر نمیکنیم نامهای ایشان را و یا نمی شناسیم نامهای ایشان را قبول کرده نمیشود گواهی ایشان زیرا که ایشان گواهی را برداشته اند از روی تخمین نه از روی شناختن و اذا شهد الفروع على شهادة الاصول وقالو انحن نشهد على شهادة الأصول و لم يقولو انحن نشهد على شهادتهم لا تقبل شهادتهم ( قاضيخان ) دو قتیکه گواهی دادند شاهدان فرع بر گواهی شاهدان اصل و کفشد که ما گواهی میدهیم بر گواهی شاهدان اصل و نگفتند که ما گواهی میدهیم بر این گواهی ایشان قبول کرده نمیشود گواهی ایشان وذكر فى البحر والمنح وغيرهما اذا خرج الأصل عن اهلية الشهادة بان اخرس او فسق او اعمى او جن أو ارتد بطل الاشهاد ) طحطاوي ) و ذکر کرده در کتاب بحر رایق و کتاب منح الغفار و غیر آنها اینکه اگر شاهدان اصل از اهل بودن گواهی بر آمدند باین طریق که گنگ شدند و یا فاسق شدند و یا نابینا شدند و یا دیوانه شدند و یا مرتد شدند نعوذ بالله منها باطل میشود شاهد کردانیدن ایشان مرشاهد فرع را اذا اشهد الرجل رجلا على شهادته ثم صار الاصل بحال لا تجوز شهادته ثم صلح لا تجوز شهادته بان فسق ثم تاب ثمران الفرع شهد على شهادة الا صل جازت شهادته ( عالمكيري ) ... نور محمد