Page 477

جلد دوم ۴۷۶ كتاب الشهادة که ما شنیدیم از فلان که اقرار میکرد بر نفس خود برای فلان بهزار درم پس شما شاهد باشید بر ما بآن شنيدن ما پس آن دو شاهد فرع گواهی دادند قبول کرده نمیشود گواهی ایشان نیز اگر گواهی بر گواهی نقل کردن گواهی شاهدان اصل است بمجلس قاضی و آن نقل کردن درین صورت موجود نیست زیرا که شاهدان اصل نگفتند که شاهد باشید بر شاهد می ما پس درین صورت گواهی برگواه قبول کرده نمیشود وكذا لو قال الاصلان نشهد ان فلانا اقران لفلان عليه الف درهم فاشهدا انا نشهد بذلك او قالا فاشهد علينا انا نشهد عليه بذلك اولاقا نشهدا علينا بما شهدنا او قالا لفلان على فلان الف درهم فاشهدا انا شهدنا عليه او قالا فاشهدا بشهادتنا هذه عليه او قالا فاشهدا على ما شهدنا وكذا لو قال الا للفرع اشهد اني اشهد على اقرار فلان بن فلان لفلان بن فلان بكذا درهما لا يصح الاشهاد في هذه الوجوه ( قاضيخان ) و همچنین اگر دو شاهد اصل گفتند که گواهی میدهیم که بدرستی فلان اقرار کرده است باینکه بدرستی مر فلان برا و هزار درم است پس شما هر دو گواه باشید که ما شاهد هستیم بآن اقرار او یا شاهدان اصل گفتند که پس هر دو ی شما گواه باشید بر ما که ما شاهد هستیم بر او بآن اقرار او یا شاهدان اصل گفتند که پس هر دوی شما گواه باشید بر ما بآن چیزی که گواهی بآن دادیم یا شاهدان اصل گفتند که مر فلان را بر فلان هزار درم است پس هر دوی شما گواه باشید که ما گواهیم براو یا گفتند که پس گواه باشید باین گواهی ما براو یا گفتند که پس گواه باشید بر چیزی که ما شاهدیم و لیم و همچنین اگر شاهد اصل مرشاهد فرع را گفت که گواه باش که بدرستی من گواهی میدهم با قرار کردن فلان پسر فلان برای فلان پسر فلان باین قدر درم صحیح نمیشود گواه گرفتن گواهان اصل گواهان فرع را درین همه صورتها فيقول شاهد الفرع عند الاداء اشهدان فلان برانه و سو هزار رید عیلی بنیه اقرار فلان فلوت کلی نور محمد