Page 473

جلد دوم ۴۷۰ کتاب الشهادة شئی لم يجز وكذا لو شهد كافران علی قضاء لكافر او لمسلم علی کافران كان القاضی مسمی المسلمان شهما کافر جات الشهاد (لجر) و در کتاب کافی حاکم ذکر شده است که اگر گواهی داد دو کافر بر گواهی دو مسلمان که برای کافری بود بختی بر کافر روا نمیشود این گواهی باز همچنین قبول کرده نمیشود اگر گواهی داد دو کافر تحکم قاضی برای کافری یا برای مسلمانی برکافران اگر آن قاضی که گواهی بحکم او داده اند مسلمان بود و اگر گواهی داد دو مسلمان بر گواهی کافری رواست گواهی ایشان ولا تقبل شهادة واحد على شهادة واحد والمراد من الواحد الاول ما كان اقل من نصاب الشهادة فلذا قال في الخزانة ولوان عشرة نسوة شهدن على شهدا واحلا و على شهاما امراتين او على شهاما امراة لا يقبل لا لخر الحق يشهد معهن رجل (کنز وجر) و قبول کرده نمیشود گواهی یک شاهد فرع بر گواهی یکشاهد اصل و مراد از یکشاهد اول که شاهد فرع است اینست که کمتر باشد از نعمام گواهی پس از بین جهت در کتاب خزانه گفته ست که اگر ده زن گواهی دادند بر گواهی یکشاهد و یا بر گواهی ده زن و یا برگواهی یکزن قبول نمیکند قاضی آن گواهی را تا که گواهی بدهد با آن زنان یک مرد و في البزاز يه معزيا الى الاصل شهد على رجل واحد هما اصل في شهادته فرع عن اخر ثم شهد هذا بعد نقل شهادة الاصل على شهاما نفسه لا تقبل لادائه الى ان يثبت بشهادة والثلثة ارباع الحق وانه خلاف وضع الشهاد و شهد واحد على شما نفسد الخوان علی شہاد غیره يصح (لجر) و در کتاب بزازیه ذکر کرده در حالی که نسبت کننده است ترا بکتاب مبسوط که دو شاهد گواهی دادند بر مردی و حال آنکه یکی از ایشان اصل بود در گواهی خود فرع بود از دیگری بعد از ان همین شاهد فرع پس از نقل کردن گواهی شاهد اصل را گواهی داد بر گواهی نفس خود قبول کرده نمیشود این گواهی ادا از جهت ادا شدن این گواهی باینکه ثابت شود بگواهی یکشاهد سه حصه بر یک حق مدعی نصف آن شها بگواهی همین شاهد و یک چهار یک آن بگواهی دادن او با شاهد دیگر بر گواهی شاهد اصل و این ثابت شدن سه چهار یک حق بگواهی یکشاهد مخالف است از وضع گواهی و اگر یکشاهد گواهی داد بر گواهی نفس خود و دو شاهد دیگر گواهی دادند بر گواهی کس دیگری [ILL]