Page 463

جلد دوم ۴۶۰ کتاب الشهادة انی اخذته من المدعی لانه کان ملکی فلو كذبه المدعي في الاخذ منه لا يؤمر بالتسليم الى المدعي لانه رد اقراره وبرهن على ذي اليد ولو صدقه يؤمر بتسليمه الى المدعي ... فيصير المدعي ذاليد فيحلف او يبرهن الاخر (بحر رايق) و در کتاب جامع الفصولین گفته است که شخصی گرفت مالی را از دست دیگری و گفت که گرفتم این مال را از دست او زیرا که این مال ملک من بود و بان گفته خود گذرانید شاهدان را قبول کرده میشود گواهان او زیرا که آن شخص اگر چه بحکم حال ذوالید است لیکن هرگاه که اقرار کرد بقبض کردن آن مال از نزد آن شخصیکه در اول مال نزد او بود پس بتحقیق اقرار کرد باینکه بدرستی ذوالید در حقیقت .. خارج است و گواهان خارج قبول کرده میشود و اگر مدعی علیه اقرار کرد که بدرستی من گرفته ام این مال را از مدعی زیرا که آن مال ملک من بود پس اگر مدعی در وغگوی کرد ایند او را در گرفتن آن مال از نزد او امر کرده نشود مدعی علیه را بسپردن آن مال بمدعی زیرا که مدعی رد کرد اقرار او را که بگرقتن آن مال کرده بود پس مدعی ذوالید نشد و در ینصورت مدعی شاهدان بگذراند بر آنکس که آن مال در دست اوست و اگر مدعی راستگوی گردانید مدعی علیه را در اقرار او که کرده بود امر کرده شود مدعی علیه را بسپردن آن مال بمدعی پس مدعی ذو الید میگردد پس در ینصورت مدعی سوگند گذر کند ذوالیدست یا شاهد بگذراند آن شخص دیگر ولوا قرا نه كان بيد المدعي بغير حق هل يكون اقراراله باليد المفتي به نعم جامع الفصولین (درمختار) وقید الا قرا بكونه في يد المدعي لانه لوادعي عقارا فاقر المدعي عليه انه بيدلا تقبل حتي يبرهن انا ب او يعلم القاضي بخلاف المنقول د بحر رائق