Page 464

جلد دوم ۴۶۱ كتاب الشهادة و اگر اقرار کرد مدعی علیه که بدرستی این مال در دست مدعی بناحق بود آیا این قول مدعی علیه اقرار میشود برای مدعی بذوالید بودن او یانه و آن قولی که فتوی بآن شده است اینست که آری اقرار میشود بذوالید بودن مدعی چنانکه در کتاب جامع الفصولین ذکر شده است و مقید کرد اقرار مدعی علیه را درین مساله بودن مال در دست مدعی زیرا که اقرار مدعی علیه بودن مال درد خود او این حکم ندارد زیرا که اگر شخصی دعوی کرد زمینی را پس مدعی علیه اقرار کرد که بدرستی آن زمین در دست تست قبول نمیشود اقرار او تا اینکه مدعی شاهدان بگذراند باینکه آن زمین در دست مدعی علیه است و یا قاضی بداند که آن زمین در دست مدعی علیه است بخلاف انچیزیکه منقولی باشد که اقرار مدعی علیه بذوالید بودن او در ان قبول است الباب التاسع في الشهادة على الشهادة باب نهم ثابت است در بیان حکم گواهی بر گواهی یعنی گواهی گواهان فرع بر گواهی گواها اصل الشهادة على الشهادة جائزة في الأقادير (قاضيخان) وفي كل حق لا يسقط بشبهة على الصحيح قال في البحر اطلقه فشمل الوقف وهو الصحيح حياء له وصونا عن اندراسه وشمل التعزير وهو مصرح به في الأجناس وقضاء القاضي وكتابه كما في الخانية والنسب كما في خزانة المفتين (تكمله رد المحتار) گواهی بر گواهی رواست در اقرارها و در هر حقی که بسبب شبه ساقط نمیشود بنا بقول صحیح کشته است در کتاب بحر رایق که مطلق ذکر کرد حق را پس شامل شد وقف را که گواهی بر گواهی در ان نیز قبول است و همین قول صحیح است از جهت زنده گردانیدن وقف و از جهت نگه داشتن آن از ویران شدن آن و شامل شد تعزیر را و شامل بودن حق تعزیر را تصریح کرده شده بآن على الرشيد