Page 45

جلد دوم ۴۰ کتاب الشهادة آن دیگر در ین وقت زیاده نمیکند چیزی بر شناختن ایشان بدرا اما وقتی که آنزن نقاب دار باشد و شاہدی شناخت اور پیش ازین پس او را شناخت بآواز و هیأت او و میدید روی او را در وقت نقاب کردن او و یا در وقت اقرار کردن و پس آیا کافی میشود این شناختن او را بر ا وصحیح بودن شاهد ی یا کافی نمیشود ظاهر بیانها مطلق مشایخ رحمهم الله تعالی این است که کافی میشود پس در کتاب فصول عمادی آورده است که گفته اند مشایخ رحمهم الله تعا که صحیح نیست برداشتن شاهد ی بر زن بغیر از دیدن روی او و همچنین فتوی میدا و شمس الاسلام اوز جندی رح و امام ظہیر الدین مرغینانی رح و فرق نکرده است در این حکم میان انصورت که آن زن را با و از بشناسد یا نشناسد و في المحيط شہدا علی مرأة سمياهما ونسباها وكانت حاضرة قال القا اتعرفانها فان --- قالا لا لا تقبل شهادتهما دلو قا ستمیناها على المسماة بفلانة ولا ندری انها هذه ام لا صحت الشهادة وكلف المدعى ان ياتى باخرين يشهد ان انها فلانة بنت فلان خلاف الاول لانهما هناك اقرا بالجهالة فتبطل الشهادة ( فتح القدير ) و در کتاب محیط آورده است که شاهدی دادند دو شاہد بر زنی و بیان کردند نام و نسب او را و آن زن حاضر بود قاضی گفت مرانشاہد انرا که آیا میشناسید آن زن را یا نه پس اگر گفتند که نمی شناسیم اورا قبول کرده نمیشود شاهد ی ایشان و اگر گفتند که بر داشته ایم شاہد ی را برسمات فلانه بنت فلان قوم فلان و نمیدانیم که بدرستی آن مسمات فلانه همین زن حاضر است یا نه صحیح میشود شاهد ی ایشان و تکلیف کند قاضی مدعی را که بیاورد دو شاہد دیگر را که شاهد ی بدهند که بدرستی همین زن سمات فلانه بنت فلان است بخلاف از صورت اول که قبول کرده نمیشود شاهد ی ایشان زیرا که آن دو شاهد اقرار کرده اند بنا شناختن خود آن زن را پس باطن