Page 437

جلد دوم ۴۳۴ کتاب شهادة آنکه بزند او را بغیر از گناه او بعد ازان زد آن زن را و گفت که زده ام او را بب گناه او و تحقیق کند راست زن گواها نرا که بدرستی که مرا بی گناه زده است میباید که قبول شود ازان زن گواهان و اگر چه کذایند ه زن این گواهانرا بر نفی زیرا که گواهان و گذاشته بشرط و آن شرط معلق کردن طلاق است بنا بودن چیزی چنانکه بیان آن پیش گذشت الباب الثامن في الشهادة على الارث باب هشتم ثابت است در بیان گواهی دادن بمیراث و ملك المورث لا يقضى لوارثه بلاجوا كنز الدقايق) فالمجوان يقول الشاهد مات وتركه میراثاله (بحر) الا ان يشهد بملك عند موته اويد لا اويد من يقوم مقامه كمستأجر ومقارم ومع فيغنى ذلك عر الجرا كنتر در مختار وحکم کرده نمیشود ملک مورث برای وارث او بغیر از بیان کردن نقل شدن ملک از مورث بوارث آن بیان نقل شدن آن این است که شاهد بگوید که مورث مدعی مرده است میراث گذاشته است این مال را برای او مگر بیان کردن نقل شدن ملک لازم نیست که گواهی بدهند بملک بودن آنمال برای مورث مدعی در وقت مرگ او یا گواهی بدهند بودن آنمال در وقت مرگ آن مورث در دست او و یا در دست آنکسیکه ایستاده است بجای او مانند اجاره گیرنده و عاریت گیرنده و غصب کننده و امانت گیرنده پس در بنوقت بی پروائی می آرد این بیان شاهدان از بیان کردن نقل شدن ملک از مورث بوارثان او وقيد بالملك لان اثبات شىء المورث لا يتوقف على الجو لما في الظهيرية ادعى دار ا في يد رجلان اباه اشتراها من ذاليد بالف درهم ومات ابوه فجحد البايع ذلك صح دعواه وان لم يذكر في دعواه ان اباه مات وتركها ميراثا لثيم القاضى يسأل البينة فاذا اقام البينة على ذلك وقالوا لا نعلم له وارثا غيره يقضى القاضى بالبينة ويأمر المدعى ان ينفذ الثمن ولوكانت الدار [margin text] فائده از جمله شروطها شهادت میراث بیان کردن شاهدان نقل شدن ملک مورث را بوارث سلطان الکرخی محمد اکرم قدر خطه عبدالكريم در محرم الحرام سنه ۱۳۱۱ [/margin text]