Page 431

جلد دوم ۴۲۸ کتاب الشهادة باید گواهی نفی در ده جا قبول است علق طلاقها على عدم شى فشهدا بالعدم وفيما اذا شهدا انه اسلم ولم يستأن وفيما اذا شهدا انه قال المسيح ابن الله ولم يقل قول النصري وفيما اذا شهدا بنتاج الدابة عنده ولم يزل على ملكه وفيما اذا شهدا بخلع او طلاق ولم يستثن وفيما اذا امن الامام اهل مدينة فشهدا ان هؤلاء لم يكونوا فيها وقت الاما (اشباه) وقيده في البزازية بما اذا كان الشاهدان من غير هم ومثله في الواقعات (حموی) وفيما اذا شهدان الاجل لم يذكر في عقد السلم وفي الارث اذا قالو الا وارث له غيره وفيما اذا شهدا ان الظئر ارضعت الصبي بلبن الشاة لا بلبن نفسها كما في جامع الفصولين وتقبل بينة النفي للمتواتر كما في الظهيرية والبزازية وفي ايمان الهداية لا فرق بين ان يحيط به علو الشاهد اولا في عدم القبول يقيمر اذكر في قوله عبده حران لم يحج العام فشهد بنجزه بالكوفة لم يعتق بناء على انه نفی معنی بمعنى انه لم يحج (اشبا النظاير) شاهدان نفی قبول کرده نمیشوند مگر درده مسأله اول در ان مسأله که کسی معلق کند طلا زن خود را بنا بودن چیزی پس شاهدان گواهی بدهند بنا بودن آن دوم در انکه دو شاهد گواهی بدهند که بدرستی مسلمان شده است و استثنا نکرد ه یعنی انشاء الله نگفت در اسلام آوردن خود سوم در انکه شاهدان گواهی بدهند که این شخص گفت که عیسی علی نبینا وعلیه الصلوة و السلام پسر خداست و نگفت که این قول نصاری است چهارم در انکه دو شاهد گواهی بدهند بزادن بچه چهارپای نزد مدعی و دور نشده بود قدرتها عمران