Page 352

جلد دوم ۳۴۸ کتاب الشهادة احدهما ان له عليه الف درهم وشهد الآخر على اقراره بها قالوا جازت شهادتهما على قول ابي يوسف (قاضيخان) و اگر کسی دعوی کرد بر مردی هزار درم را و گذرانید دو شاهد را پس یکی از ایشان گواهی داد که بدرستی هراین مدعی را براین مدعی علیه هزار درم است و دیگر از ایشان گواهی داد باقرار کردن مدعی علیه بآن هزار درم گفته اند علما رحمهم الله تعالی که رو است گواهی ایشان بنابقول امام ابو یوسف رحمة الله علیه ولو ادعى غصبا او قتلا فشهد احدهما به والآخر بالاقرار به لم تقبل ولو شهدا بالاقرار به قبلت (درمختار) مقتضاه انه لا يضر الاختلاف بين الدعوى والشهادة في قول مع فعل بخلاف اختلاف الشاهدين في ذلك (درمختار) و اگر کسی دعوی کرد غصب کردن یا کشتن را پس یکی از دو شاهد او گواهی داد بغصب کردن یا بکشتن و دیگر از ایشان گواهی داد باقرار کردن مدعی علیه بآن قبول کرده نمی شود گواهی ایشان و اگر هر دو شاهد گواهی داد باقرار کردن غصب کننده یا کشنده بغصب کردن یا بکشتن و مدعی دعوای فعل را کرده بود قبول کرده می شود گواهی ایشان و خواهش این حکم این است که بدرستی اختلاف درمیان دعوی و گواهی در قول وفعل ضرر نمیرساند بصحیح شدن گواهی بخلاف اختلاف گواهان باهمدیگر خود در قول و فعل چنانکه یکی از ایشان گواهی بدهد باقرار کردن مدعی علیه و دیگر بفعل او که ضرر میرساند قال الرملي رح ذكر في باب اختلاف الشهادات من شهادات الجامع وليس الاختلاف بين الشاهدين بمنزلة الاختلاف بين الدعوى فایده در گواهی یکی از دو شاهد بفعل مدعی علیه و گواهی دیگر شاهد باقرار کرده بآن فعل