Page 333

جلد دوم ۳۲۹ کتاب الشهادة فایده مساله بیست و ششم ازان مساله که از ظاهر قول امام اعظم رحمة الله علیه برآمده اند در کتاب جامع الفصولین السادسة والعشرون شهد احدهما انه وقفه فی صحته والاخرانه وقفه فی مرضه قبلا ذا لشهد بوقف بات الا ان حكم المرض ينتقض فيما لايخرج من الثلث وهذا لا تمنع الشهادة كما لوشهد احدهما انه وقف ثلث ارضه والاخرانه وقف ربعها كذا فى جامع الفصور رجمي قال فى الاسعاف ثم ان خرجت من ثلث ماله كانت كلها وقفا والا فبحتاسه ولوقال احدهما وقفها فی صحته وقال الاخر جعلها وقفا بعد ونا لم تقبل وان خرجت من الثلث لان الثانى شهد بانها وصيته وهما مختلفان ارد المحتاد السابعة والعشرون لو شهدا شاهد انه اوصى اليه يوم الخميس الاخوانه اوصى اليه وملحمة اجاز رجی مسأله بیست و ششم اینست که یکی از دو شاهد گواهی داد که بدرستی فلان وقف کرد ولو فلان چیز اور وقت تندرستی بدن خود و دیگر ایشان گواهی داد که بدرستی وقف کرد دو بود در وقت بیماری خود قبول کرده میشود هر دو شاهدی زیرا که هر دوی ایشان گواهی داده اند به تصدکردان اینی ولیکن حکم وقف بیماری می شکند در ان چیزیکه از سوم حصه مال وقف کننده بنزاید و باین سبب منع نمیشود گواهی دادن چنانکه اگر یکی از دو شاهد گواهی دهد که بدرستی وقف کرده است سوم زمین خودرا و دیگرایشان گواهی دهد که بدرستی وقف کرده است چهارم حصه آنرا قبول کرده میشود این گواهی همچنین ذکر شده است در کتاب جامع الفصولین و گفته است در کتاب اسعاف ملاحظه کریم ائیکه اگر بعد ازین شاهدی آن زمین می برآمد از سوم حصه مال وقف کننده همه آن زمین وقف میگردد و اگر نمی برآمد از سوم حصه مال او پس بحساب آن وقف میگردد و اگر گفت یکی از د شاهد که وقف کرده بود زمین خود را در حال تندرستی بدن خود و دیگر ایشان گفت که وقف کرد.