Page 325

جلد دوم ۳۲۱ کتاب الشهادة صفتی در مدعا و اگر مدعی دعوی میکرد کمتر را که کندم ناسره است در صورت اول و دینارهای بخار است در صورت دوم و درمهای سیاه است در صورت سوم قبول کرده میشود گواهی ایشان مکر وقتیکه موافقت کرد و شود میان دعوی و گواهی با برا کردن که مدعی بگوید که حق من در زیاده بود لکن برای مدعی علیه ابرا کرده ام از ان وحال حق من دیگر است و تمام این بحث در کتاب ابراه است مساله چهارم مسأله بخشش و عطا کردنست که اگر گواهان با هم مخالف شوند در لفظ بخشش عطا کردن قبول کرده میشود مسأله پنجم مسأله نکاح و تزویج است که گواهان با هم مخالفت شوند در لفظ نکاح و تزویج قبول کرده میشود گواهی ایشان و این دو مسأله را ما پیش ذکر کرده ایم السادسة شهد احدهما انه جعلها صدقة موقوفة ابد على ان لزيد ثلث غلتها و شهد اخران لزيد نصفها تقبل على الثلث والباقى للمساكين كذا فى اوقاف الخصاف ترجمى وهكذا الحكم لو شهد احدهما بالكل والاخريا لنصف فانه يقضى بالنصف المتفق عليه حموى و محله ما اذا كان المدعى يدعى الاكثر ولا فرق بين كون للمدعى عليه يقر بالوقف وينكر لا او يسكتها واقمت البينة بماذكر طحطاوى ترجمه در مختار مسأله ششم نیست که یکی از ایشان گواهی بدهد که بدرستی این مرد این زمین را وقف همیشه گردانیده است بشرط اینکه مزید را سوم حصه حصیل این مین باشد و دیگر شاهد گواهی بدهد که بدرستی مرزید را نصف حصیل آنست قبول کرده میشود گواهی ایشان بسوم حصه حصیل آن برای زید و باقی حصیل آن زمین مر مسکینا نراست و همچنین ذکر شده است در کتاب اوقاف امام خصاف حره همچنین اگریکی از ایشان گواهی داد بتمامی حصیل آن و دیگری بنصف آن پس بدستیکه حکم کرده بنصفی که اتفاق کرده شده است در شاهده ی آن چنانکه ذکر شده است در کتاب حموی محل این قبول شدن گواهی تمام آن در صورت است که مدعی دعوی کند افزوتر را و فرق نیست درین حکم میان انکه مدعی علیه اقرار کند بوقف مسئله ششم از ان مسألها که درظاه قول الامام اعظم رحمة الله علیه بر آمده اند استحقاق ملا حظه شود ومسئله