Page 324

جلد دوم ۳۲۰ كتاب الشهادة آنها مذهب او مسأله اول آنست که در کتاب عمده ذکر شده است که گواهی داد یکی از دو شاهد که بدرستی این صبی را بر این مدعی علیه هزار درم ست و گواهی داد دیگر شاهد که بدرستی این مدعی علیه اقرار کرده است برای این مدعی بهزار درم قبول کرده میشود گواهی ایشان الثانية ادعي حنطة فشهد احد هما بانها جيدة والآخر بانها ردية والدعوى بالافضل يقضى بالاقل (بحر) مسأله دوم اینکه مدعی دعوی کرد بخروار گندم با پس گواهی داد یکی از دو شاهد که بدرستی که آن گندم سره است و گواهی داد دیگر شاهد که بدرستی آن گندم ناسره است و حال اینکه دعوای مدعی بگندم سره بود حکم کرده می شود یکم که گندم ناضره الثالثة ادعى مائة دينار فقال احد هما بسابورية والآخر بخارية والمدعى يدع بنسابورية وهى اجود يقضى بالبخارية بلاخلاف ينقل ومثله لوشهد احدهما بالف بيض والآخر بالف سود والمدعى يدعى الافضل تقبل على الاقل ووجهه في المسائل الثلث انهم اتفقا على الكمية وانفرد احد هما بزيادة وصف ولو كان المدعى يدعى الاقل لا تقبل الا ان وفقا بالابراء وتمامه فى الفتح الرابعة مسألة الهبة والعطية والخامسة مسألة النكاح والتزويج وقد منا هما (بحر) مسأله سوم این است که مدعی دعوی کند صد دنیا را پس یکی از شاهدان او بگوید که آن صد دنیار شاپوریست دیگر از ایشان بگوید که بخاریست مدعی دعوی کند نیشاپوریرا و حال آنکه دنیار نیشابوری نیکوتر باشد از بخار نمی صحیقولی حکم کرده میشود بصد دنیا بخاری بی غیر از اختلا فیکه درین مسأله نقل شده باشد و مانند این مترست در حکم اگر یکی از ایشان گواهی داد بهزار درم سفید و دیگر شاهدی داد بهزار درم سیاه و مدعی دعوی میکرد سفید را که درمهای سفیدست قبول کرده میشود گواهی ایشان بکمتر که درمهای سیاهست دلیل قبولی گواهی آنها در هر سه سال انست که بدرستی هر دو شا بد موافق شده اند بر مقدار و یکی از ایشان تنها شده است بزیاده کردن فايده مسأله دوم از ان مسائل که از ظاهر قول امام اعظم رحمة الله برآمده اند مسأله سوم از ان مسائل که از ظاهر قول امام اعظم رحمة الله برآمده اند مسأله چهارم از ان مسائل که از ظاهر قول امام اعظم رحمة الله برآمده اند مسأله پنجم از ان مسائل که از ظاهر قول امام عظم رحمة الله برآمده اند