Page 322

جلد دوم ۳۱۸ كتاب الشهادة وكذا لو شهد احدهما بالنكاح والآخر بالتزويج فانها تقبل لا بطريق التضمن فلوا دعی علی الخرمائة درهم فشهد واحد بدرهم واخر بدرهمين واخر بثلثة واخر باربعة واخر بخمسة لم تقبل عند ابي يوسف لعدم الموافقة لفظا وعندهما يقضى باربعة (نجس وكذان شهد احدهما بالف والآبالفين لم تقبل الشهادة عنده وعندهما تقبل على الالف اذا كان المدعى يدعى الالفين هداية و معتبر است با هم متفق بودن هر دو شاهد در لفظ و معنی نزد امام اعظم رحمة الله عليه مراد متفق بود هر دو شاهد با هم در لفظ موافق بودن لفظی هر دوی ایشانست بغایه دکردان معنی ابطریق لغت و وضع براسبر که اداء یک شاهد بعین لفظ دیگر شاهد باشد یا مرادف آن تا اینکه اگر یک شاهد گواهی داد بخشتن دیگر شاهدی داد بعطا کردن قبول کرده میشود و همچنین اگر یکی ایشان گواهی داد بنکاح و دیگر ایشان بتزویج قبول کرده میشود و معتبر نیست موافق بودن لفظ هر دو شاهد با هم بطريق تتضمن پس اگر مدعی دعوی کرد بر مدعی علیه صد درم را پس یک شاهد گواهی داد بیکدرم و دیگر گواهی داد بدو درم و دیگر گواهی داد بسه درم و دیگر گواهی داد بچهار درم و دیگر گواهی به پنچدرم قبول نمیشود نزد امام اعظم رحمة الله علیه در هیچ چیزی از جهت نابودن موافقت هر دو شاهد در لفظ و نزد صاحبین رحمها الله تعالی حکم کرده میشود بچهار درم و همچنین اگر گواهی داد یکشاهد بهزار و گواهی داد دیگر شاهد بدوم هزار قبول کرده نمیشود این گواهی نزد امام اعظم رحمة الله تعالی علیه نزد صاحبین رحهما الله تعالی قبول کرده شده بیکهزار وقتی که مدعی دعوی کرده باشد دو هزار را وان قال المدعى لم يكن لي عليه الالف فشهادة الذي شهد بالالف والخمسماية باطلة لانه كذبه المدعى فى المشهود به وكذا اذا سكت لا عن دعوى الان لف لف