Page 294

جلد دوم ۲۹۰ كتاب الشهادة شاهدانها بركسيكه آن كنيز در دست او بود كه بدرستى كه اين كنيز مرسيت وحكم كرد قاضي بآن كنيز براى او در ينصورت نيرسد مرآنكس را كه حكم كرده شده براى اوكه بگير دخترآن كنيز را بآن حكم قاضى و بمانند اين است اگر در دست مردى درخت خرما بود و ميوه آندرخت در دست ديگرى و مردى آمد و گواهاند شاهدان را بركسيكه در دست او درخت خرما بوده قاضى حكم كرد براى او بآن درخت خرما در ينصورت ميرسد مر آنكس را كه حكم كرده شده براى او كه بگير دميوه آن درخت خرمارا بسبب آن حكم قاضى همچنين ذكر شده است در كتاب منتقى وهمچنين ذكر شده است در فتاواى قاضيخان واذا شهد له شهود على رجل بجاريه فى يديه انها لهذا المدعى وقضى القاضى له بها ثم غاب الشهود او ماتوا وظهر للجارية ولد فى يد المشهود عليه لم يره الشهود اخذه المدعى ذلك لو كان الولد ظاهرا وشهد الشهود بالجارية للمدعى ولم يتعرضو اللولد فالقاضى يقضى للمدعى بالجارية وبالولد فان قال الذي في يديه الجارية اذا قيم بينة على ان الولد لى لم يلتفت الى بينته ويقضى بالجارية والولد للمدعى فاذا قضى القاضى بذلك ثم حضر الشهود وقالوا لم يكن الولد للمدعى وانما اكان للمدعى عليه فالقاضى لا يقضى بالولد للمدعى عليه واذا قام البينة على الولد ولو كان الشهود حضوا وسئلهم القاضى عن الولد قبل القضاء فقالوا هو للمدعى عليه او قالو لا ندرى من هو فانه لا يقضى فى الولد بشئ ويقضى بالجارية للمدعى كذا فى الذخيرة اعليكم و وقتى كه شاهدان گواهى دادند بر مردى بكنيزى كه در دست آن مرد بود كه بدرستى كه اين كنيز مر مدعى را ست وقاضى حكم كرد براى مدعى بآن كنيز بعد ازان شاهدان غايب شدند و يا آمدند وظاهر شد مرآن كنيز را ولدى در دست آن كنيكه شاهدان بر او داده شده بود و شاهدان