Page 291

جلد دوم ۲۸۷ كتاب الشهادة والشجر وكذالك اذا شهد واان هذا الخاتم او هذا السيف لفلان ولم يذكروا الفص والحلية فالقاضي يقضى بالسيف والحلية وبالخاتم والفص للمدعى من غيران يكون للحلية والفص مشهودا بها حتى لو اقام المشهود عليه بينة ان الفص والحلية له قبلت بينته قضى القاضى بذلك للمدعى او لم يقض هكذا في الفصول العمادية (عالمكيرى) و در کتاب منتقی ذکر شده است که اگر شاهدان گواهی دادند بسراي برای مدعی بعد از ان ان شاهدان مردند و یا غایب شدند پس مدعی نتوانسیت بی حاضر کردن ایشان پس وقتی که قاضی اراده کرد که حکم کند ببنای ان سرای برای مدعی گفت مدعی علیه که من شاهدان میگذرانم که بدرستی که بنای ان سرای از من است من بنا کرده ام انرا قبول کرده نمیشود این گواهان از مدعی علیه و حکم کرده میشود برای مدعی بینای ان سرای همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصة الفتاوی و اگر شاهدان مدعی گواهی دادند که بدرستیکه این سرای مردی است رو نمیفرودند بر این گفته خود چیزی را بعد از ان ان شاهدان مردند و یا غائب شدند بعد از ان امد مردمی دیگر و دعوا کرد بنای ان سرای را برای خود و گواهی دادند برای او دو شاهدان دیگر بآن پس در صورتیکه قاضی حکم کند بر زمین ان سرای برای ان مدعی که گواهی داده شاهدان او برای او بان سرای و حکم کند بینای انرا میان ان هر دو مدعی بد و نصف پس اگر مدعی علیه پیش از حکم قاضی و یا بعد از حکم او گذ را نیند شاهد که بدرستی که این بنا بنای من است قبول نمیکنم آن شاهدان را از مدعی علیه و اگر بدرستی که شاهدان مدعی گواهی دادند که بدرستی که زمین این سرای مردمی راست نگفتند که نمیدانیم که بنای این سرای که است حکم کرده شود بر زمین ان سرای برای مدعی و حکم کرده شود بینای ان برای ان مدعی دوم که دعوی میکند خاص بنای انرا همچنین ذکر شده است در کتاب محیطون بیتا در ان