Page 289

جلد دوم ۲۸۵ کتاب الشهادة کردن و شاهد گذرانیدن پس این اقرار او دروغگو کردن است مرشاهدان خود را و اگر اقرار او دلالت نمیکرد بقبض کردن او پیش از دعوی کردن و شاهد گذرانیدن پس درینصورت اقرار کردن او دروغگو کردن نیست مرشاهدانرا ذکره المنتقی اذاشهد واعلى دارلرجل فلما ذكوا قال المدعى عليه البناء لي انا بنيته واراد ان يقيم البيّنة على ذلك فان كان شهود المدعى حضورا يسئلهم القاضی عن البناء فان قالوا البناء لمدعى الدار لا يلتفت القاضي الى قول المدعى عليه وان قالوا لاندری لمن البناء الا انا نشهد ان الارض للمدعى فليس ذلك باكذاب منهم شهادتهم ويقضى القاضى للمدعى عليه بالبناء ان اقام بيّنة ويأمر بالهدم وتسليم الارض الى المدعى وان لم يحضر المدعى عليه بيّنة على البناء قضى عليه القاضى بالارض بشهادة شهود المدعى ولتبع الارض البناء فان جاء لمدعى عليه بعد ذلك بالبينة ان البناء بناؤه اخذه لان القاضى لم يقض على المدعى عليه بالبناء بشهادة شهود المدعى كذا فى الفصول العمادية (عالمگیری) ذکر شده در کتاب منتقی که وقتی که شاهدان گواهی دادند برای مردی بسرائی پس وقتی که شاهدان تزکیه کرده شدند مدعی علیه گفت که بناء این سرای مرست بدرستی که من بناکرده ام آنرا و خواست اینکه بگذراند بآن دعوای خود شاهدانرا پس اگر شاهدان مدعی حاضر بودند قاضی بپرسد ایشان را از بناء آن سرای پس اگر گفتند که بنا آن مرمدعی است قاضی التفات نکند بآن گفته مدعی علیه واگر گفتند که خبرنداریم که بنای آن کدام کس راست مگر بدرستی که ما گواهی میدهیم که بدرستی که زمین مرمدعی راست پس این گفته ایشان دروغگو کردن نیست از ایشان مر گواهی ایشانرا و حکم کند قاضی برای مدعی علیه به بناء او