Page 285

جلد دوم ۲۸۱ كتاب الشهادة این مدعی را بر این مدعی علیه هزار درهم بود و لیکن این مدعی تحقیق ابرا کرده بود بر این بین مدعی علیه از ان هزار درهم و گفت مدعی که من ابرا نکرده ام برای او ا یچ چیزی و گفت انمیکه کواهی داده شده بر او که بو د مر این مدعی را بر من چیزی و ندا برا کرده است برای من از چیزی گفته است امام محمد رم که وقتیکه مدعی علیه دعوی نکند ابرا کردن را که آن دو شاهد کواهی داده اند بران حکم میکند براء بآن هزار درم اعلم ان المدعي اذا تكلم بكلام يحتمل ان يكون تكذيبافان كان قبل القضاء لا يقضى له وان كان بعده لم يبطل الا ان يكون تكذيبا للشاهد قطعا فلو قضى لنه بالدار بالبينة فاقرا نها لرجل غير المقضى عليه لاحق للمدعي فيها وصدقة فلان او كذبه لم يبطل القضاء لاحتمال النفيعن الاصل واحتمال ان يملكها اياه بعد القضاء وان كان في مجلس القضاء فلا يبطل بالشك فلو قال بعد القضاء هي لفلان لم تكن لي قط فان بك بالاقرار وثنى بالنفى او عكسه فان صدقه المقر له في الجميع بطل القضاء ويرد على المقضى عليه ولا شئ للمقر له وان كذبه في النفي وصدقه فى الاقرار كانت للمقرله وضمن المقرقيمته اللد للمقضى عليه سواء بك بالاقرار او بالنفي كذا ذكر فى الجامع قالوا هذا ان بك بالنفى وثنى بالاقرار موصولا اما ان كان مفصولا لم تصح وتمامه في الخانية بخلاف المقر له اذا قال هي لفلان ما كان لى قط لان ثمه يضامع هنالك قصل له وهذا المقضى عليه ثناء كذا في التلخيص الجبر که که می چریک وی دینی راکه احتمال داشته باشد اینکه ان خو اور کور واقع بدانی و سواس اگر بان عن گفتن از پیش از کلمه قاضی بود که کر و نمیشود برای وه ارس ازکم قاضی بود باطل پیشو دهک قاضی کرمایل شد و یکر باشد آن من تضمین در مک کروان شاهداین را که کرده ند برای ما اینا ب ا ین بن می افرد کرد