Page 283

جلد دوم ۲۷۹ كتاب الشهادة این خانه مرا پس تحقیق که مدعی در و غلو کرد شاهدان خود را در بعض گواهی ایشان یعنی گو اهی تمام آن سرای است زیرا که مدعی اقرار کرد که بیخانه از آن مرائیست و اگر مدعی پیش از حکم قاضی گفت نکه کرده میشود برای آن مدعی با نسرائی نه برای آن فلان بچیزی از ان خانه و اگر این گفته مدعی پس از حکم قاضی بود پس گفت که این خانه نیست مرا بلکه آن خانه مر فلان را است گفته ست امام ابو یوسف رح که رد میکنیم اقرار مدعی را برای آن فلان میکردانم آن خانه را برای او در و میکنیم چیزی را که باقی مانده است از ان سرای بر کسیه حکم کرد شد بر اوینی دالیده تا دان سید دی مت آن خا را برای کسی که گواهی بر دادا شده و مر امام ابو یوسف رحمہ اللہ قول دیگر است که بدرستی مدعی تا دان مید هد قیمت آن خانه را برای کسی که گواهی داده شد بر او یعنی ذو الید و میشود آن چیزی که باقی مانده از ان سرای مرگسی را که گواهی داده شد. برای او یعنی مدعی همچنین در شده است در فتاوی قاضیخان ثمر اكذب المدعی اذا كذب شهوده انما ترد شهادتهم اذا كذ بهم فيما وقعت الدعوى به اما اذا صالهم فيما وكذبهم في شيئ زاد ولا فانها تقبل له فيما ادعاه ان لم يدعه المدعی عليه ( مچو ) يعنى ان لم يدع الزائد على ما ادعاه المدعي ( منحة الخالق) وعلى هذا قال في الخانية شہدا الرجل ان فلانا غصب عبدا ولكنه قدر ده عليه بعده فمات عند مولاه فقال المغصوب منه لم يرده علي وانما مات عند الغاصب وقال المشهود عليه ما غصبته عبدا ولا رددته عليه وما كان من هذا من شيئ قال اذا لم يدع شهادتهما ضمنته القيمة وكذا لو شهدا انه غصب عبد اله خبار مولاه قتله عند الغاصب فقال المغصوب منه ما قتلته ولكنه قد غصبه ومات عندك وقال المشهد عليه ما غصبت ولا قتلہ صيد المدعی عبد اله خرد على ما يضمنه كذا لو شهدا انه ادعى هذا لدم ولك قدابرا من فى الدوني كدابرة عن دو قال المدعي لم يبرى كاربني الاني وال در توي قاله انه بيردن شهادتهم كيا لكو، ان نقض على ما الأخ ( مچو ) عبدا لله معه الدين