Page 281

جلد دوم کتاب الشهادة ۲۷۷ مدعی خریده است این سرای مرا ازین ذوالید صحیح میشود گواهی ایشان زیرا که گواهی ایشان بکبرست انچیزیکه مدعی دعوی کرده است انرا و انچیزیکه ایشان گواهی داده اند بان صلاحیت دارد که بیان شود برای چیزیکه مدعی دعوی کرده است آنرا زیرانه اگر مدعی بگوید که این سرای ملک منست زیرا که من خریده ام آنرا ازین ذوالید و آخر کلام مدعی بیان میشود مر اول کلام او را بخلاف آنکه اگر مدعی دعوی کند دارا و بخانه را و بی چندیکه ومشاهد ان گواهی بدهند بخریدن او انچیز از ذوالید که قبول نمیشود گواهی مگر قبول میشود وقتی که مدعی موافق کند دعوی خود را با گواهی واگر موافق نکرد قبول نمیشود زیرا که دعوای جانبر نادی بر ذوالید جهال از روی ذوالید ملک نمیدار از جانب ذوالید زیراکه اگر مدعی بگوید که این چیز پای ملک منست بسبب خانه را دی از طرف صحیح نمیشود کلام او پس امکان ندارد که آخر کلام مدعی بیان بگردانیده شود مرا ول کلام او را و قبول نمیشود این گواهی بغیر موافق کردن دعوی با گواهی ولو ادعى انه له ورثه من ابيه وجاء بالشهود فشهد انه له ولاخيه الغائب ميراث عن ابيه جازت شهادتهم لانهم شهد و اله باقل مما ادعاه وان شهدوا با کثر نخواین يدعى دا را فى يد رجل انها له بشراء من غیر ذی الید و هو يملكها مجد المدعى عليه فجاء المدعى بشهود فشهد وانها له لا تقبل شهادتهم وكذا لو ادعى انه داره ورثها من ابيه والشهود شهد وا نها داره لا تقبل شهادتهم ريفجان و اگر کسی دعوی کند که بد رستیکه این چیز دست میراث برده ام آنرا از پدر خود پس آورد مدعی شایاد انرا پس ایشان گواهی دادند که بد رستیکه این مال مراین مدعی برادر غایب اوست که میراث مانده از پدر ایشان دست گواهی ایشان زیرا که ایشان گواهی داده اند برای او بکتر از چیزیکه مدعی دعوی کرده است آنرا واگر شاما، ان گواهی دادند از مد عا چنانکه مدعی دعوی کند سرائی را که در دست مردی باشد که بدرستیکه این سرای مراست که خریدا متم از فلان غیر از ذوالید در حالیکه آن فلان لک آنسرای بود پس مدعی علینک شد از ان پس مدعی آوردش پس ایشان گواهی دادند که بدرستیکه این سرای مر اوست قبول نمیشود گواهی ایشان همچنین اگر مدعی دعوی کرد