Page 262

جلد دوم ۲۸۸ كتاب الشهادة البراءة اوالاداء فشهد بذلك للزوج قبلت شهادتهم اكذا فى المحيط عالمكيري وقتیکه گواهی بدهند دو مرد بهر برای خواهر خود بسبب نکاح کردن ایشان خواهر خود را بمردی و ایشان بگویند که بدر ستینکه ما بنکاح داده ایم خواهر خود را بهم هزار درم و شوهر او منکر بود از نکاح آن زن و یا شوهر که آن مهر خصد درم بود قبول کرده میشود گواهی ان دو مرد اگر آن شوهر اقرار کرد بان مهر و آن نکاح و دعوی کرد بخشیدن آنزن را و یا اداکردن خود آن مهر را پس آن دو مرد گواهی دادند بان بخشیدن و یا ادا کردن برای آن شوهر قبول کرده میشود گواهی ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط رجل زوج ابنته رجلا فشهادة ابنه فشهد الابن رجحود الزوج بالنكاح ودعوى الاب الى زوجتها اياه ردت هذه الشهادة هكذا في الكافي ر عالمگیری ، مردی بنکاح داد دختر خود را بمردی دیگر گواهی دو پسر خود پس آن دو پسر گواهی دادند نزد منکر شدن شوهر از نکاح آن دختر و نزد دعوی کردن پدر ایشان که بدرستیکه من بنکاح داده ام دختر خود را باین مرد در خصومت رد کرده میشود گواهی آن دو پسر مدعی همچنین ذکر شده است در کتاب کافی رجل لا يحسن الدعوى والخصومة فامر القاضي رجلين فضلماة الدعوى والخصومة ثم شهد له على تلك الدعوى جازت شها دتهما ان كان عدلين لانهما علماها من القاضي ولا باس بذلك على القاضي بل هو جائز فيمن لا يقدر على الخصومة ولا يحسنها خصوصاً على قول ابي يوسف رح كذا فى الظهيرية لان القاضي نصب ناظر وهذا من النظر واحياء الحقوق (قاضيخان وعالمگیری) مردی نیکو نمیدانست دعوی و گفتگو کردن را پس امرکرد قاضی دومردی را پس تعلیم کردندان مرد بان مدعی طریق دعوی و گفتگو را پس گواهی دادند آن دو مرد برای مدعی بهمان دعوی روامیشود گواهی ایشان اگر آن دومرد عادل باشند مرقعہ