Page 248

جلد دوم ۲۴۰ كتاب الشهارة آن شاهدان شفعه خود را واگر سپرده بودند آنرا رها میشود گواهی ایشان برای خرند ، واگر منکر بو در خرند. از خریدن و فروشنده دعوی میکرد آنرا نیز روانمیشود گواهی ایشان اگر میخواستند شفعه خود را ولیکن ایشان میگیرند شفعه را بسبب اقرار کردن فروشنده و گواهی له شفعه دار و پدر او مانند گواهی خود شفعه دارست درین حکم و اگر گواهی دادند دو پسر شفعه دار بسر بودن شفعه دار شفعه خود را روانمیشود گواهی ایشان رجلان فی ید هما وهن لرجلين فجاء رجل و ادعى الرهن فشهد له المرتهنان جازت شهادتهما ولو شهد گواهی دو گرو گیرندگان الراهنان لغير هما بالرهن والمرتهن ينكر لا تقبل شهادة الراهنين الا ان الراهنية ممنا یا دوگرو دهندگان بچیز گروی قيمته الرهن للمدعى ولوكان الرهن جارية الرجلين فهلكت عند المرتهنين وقيمتها برای كسیكه دعوای مثل الدين و اقل او اكثر فشهد بالمرتها لمدعي لا تقبل شهاد تمام المني من قيمتها النهر المداري و قامة آنمیکند دو مرد می در دست ایشان چیزی گروی بود از دو مرد دیگر پس امد مردی و دعوی کرد آنچیز گروی را پس گواهی دادند برای او آن گرو گیرندگان رو امیشود گواهی ایشان و اگر گرو دهندگان گواهی دادند بچیزی گروی برای غیر خود و گرو گیرنده منکر بود ازان قبول کرده نمیشود گواهی ایشان لیکن آن گرو دهندگان تاوان میدهند قیمت آنچیز کروی را برای مدعی واگر آنمال گروی کنیزی بود مر د وران را پس هلاک شد نزد دو گرو گیرندگان و قیمت آن کنیز مانند دین بود یا کمتر ازان و یا زیاده تر از ان پس گروگیرندگان گواهی دادند بان کنیز گرو کرده شده برای مدعی قبول کرده نمیشود گواهی ایشان بر گرو دهنده گان و تاوان میدهند آن گرو گیرندگان قیمت آن كنيز كرومی را براى مدعى ولو شهد على قرار المدعى بكون المرهون ملك الراهن لا تقبل قائما كان او هالكا الا اذا شهدا بعد ما رد الرهن على الراهن كذا في الوجيز للكردرى دعالمكيري) و اگر گواهی دادند گروگیرندگان با قرار مدعی باینکه چیز گرو کرده شده ملک کرد و منده است