Page 215

جلد دوم ۱۲ کتاب الشهادة معتبر قول آن مدعیان است پس اگر آن لشکر اندک گواهان بگذارند بر دعوای خود اگر آن گواهان از مردم سوقا گر بودند روا میشود گواهی ایشان و اگر از همان لشکر اندک بودند قبول نمیشود گواهی یشان و اگر مساله بر همین وجه بود در شکر بسیار پس گواهی دادند بعضی از ین شکر بسیار روا میشود گواهی ایشان زیر ایه لشکر اندک قومی اند که شمرده میشوند پس گواهی بعضی ایشان گواهی ست بر حق خود آن بعض و اما لشکر بسیار جمع بزرگ است که شمرده نمیشوند پس حق بایشان معتبر نمیشود که منع کننده شود قبول گواهی ایشان را فضل وفى فتاوى النسفى لو شهد بعض اهل القرية على بعض منهم بزيادة الخراج لا اما لو يكن خراج کل ارض معينا اولا خراج للشاهد وكذا اهل قرية شهدوا على ضيعة انها من قريتهم لا تقبل وكذا اهل سكة يشهدون بشئ من مصالحه لو غير نافذة وفى النافذة ان طلب حقا لنفسه لا تقبل وان قال لا اخذ شيأ تقبل وكذا في وقف المدرسة (درمختار) وكذلك الشهادة على وقف مكتب والشاهد صبى فى المكتب وشهادة اهل المحلة لوقف عليها وشهادتهم بوقف المسجد والشهادة على وقف المسجد الجامع وكذا ابناء السبيل اذا شهد وا بوقف على ابناء السبيل فالمعتمد القبول في الكل بوازية دقة بالشهادة بوقف المدرسة لان شهادة المستحق بما يرجع الى الغلة كشهادته باجارة ونحوها لا تقبل قال ابن الشحنة ومن هذا النمط مسألة قضاء القاضي في وقف تحت نظره او مستحق فيه قال الرملى و بعلم من قولم ومن هذا النمط الخ جواز شهادة الناظر فى وقف تحت نظره (تكمليه) در فتاوای انسفی نیز گفته که اگر گواهی داد بعض از اهل قریه بر بعض دیگر از ایشان بزیادتی خراج قبول نمیشود مگر معلم مساحت خراج سر زمین یا اینکه خراج نباشد مر شاهد را و همچنین اگر گواهی دادند اهلی قریه بر زمینی که زمین