Page 177

جلد دوم ۱۷۴ کتاب الشهادة والشبة على الناس واذا كان الرجل يبيع الثياب المصونة اويشتريها لا تقبل الشهاد هكذا ذكر في الاقضية وهكذا في المحيط ولا تقبل شهادة من يشتم اهله ومماليكه كثيرا لااحيانا وكذا الشتام للحيوان كدابة ان اعتاد واما في ديارنا فكثيرا ما يشتمون بايع الدابة فيقولون قطع الله يد من باعك وكثيرا ما يلعنون الدابة وبايعها فلا يجوز لعن الدابة وغيرها من الجماد ونحوه (فتح القدير وبحور ائق وعالمكير وقيم و علما گفته اند رحمهم الله تعالی که قبول نمیشود گواهی کفن فروش و خوشبویها که برای مرده بکار میشودند بجهت آرزو کردن او مردن مردم را و مقید کرده است این حکم را شمس الائمة سرخسی رح بانکه اگر آرزو میکرد آن عمل او که آرزو نمیکرد آن عمل را پس قبول میشود گواهی او از جهت آرزو ناکردن او مردن مردم وطاعم را اما اگر میفروخت جامها را واز و کفن خریده میشد گواهی اورواست همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره گفته است رحمتی رح که میشاید که فروشنده طعام که آرزو میکند گرانی نرخ وسختی را بر مردمان مثل فروشنده کفن باشد در نا قبولی گواهی او و اگر مردی بود که میفروخت جامهای صورت دار را و یا میبافت آنرا قبول نمیشود گواهی او همچنین ذکر شده است در کتاب قضیه همچنین در دو است در کتاب محیط و قبول نمیشود گوامی کسی که دشنام میدهد اهل خانه و غلامان خود رانه گاه گاه و همچنان قبول نمیشود گواهی بسیار دشنام دهنده حیوان مانند چهار پای اگر عادت کرده باشد آنرا و اما در شهرهای ما پس بسیار دشنام میدهند فروشنده چهار پای را پس میگوید که ببرد الله تعالی دست کسی را که فروخته است تر او بسیار با ر لعنت میکنند بر چهار پای و فروشنده آن پس روا نیست لعنت گفتن بر چهار پای و جز آن از چیز بی روح و مانند آن ولا من يحلف فى كلامه كثيرا وانكان فى صدق فان جرأته على ذلك تقتضى قلة مبالاته بامور الدين ومجازفته فى كلامه والمجازفة في التكلم بلا معيار شرعى روى ان الفضل بن الربيع وزير الخليفة شهد قبول نیست گواهی کسی که بسیار سوگند میخور د اگر چه بصدق باشد و گواهی کسی که زیاده از اندازه اشیا شروع میکند.