Page 173

جلد دویم ۱۷۱ کتاب الشهادة برحقی که باشد آن نصرانی را در کوفه حاضر آورد ان وکیل دیندار اورا که مسلمان بود و گیریم بر او شاهدان نصرانیان را قبول میشود گواهی ایشان و اگر حاضر آورد دیندار اور اگر نظرانی بود قبول میشود گواهی ایشان و وقتیکه قبول کرد قاضی این گواهی را بران دیندار نصرا او و حکم کرد بران آن مسلمان بوکیل بودن او آن حکم قاضی حکم میشود بر تمامی دینداران اور مسلمانان و غیر مسلمانان تا انکه اگر آن وکیل مسلمان حاضر آورد دیندار مسلمان او را پس از حکم قاضی بوکیل بودن او و حال انکه آن دیندار مسلمان از وکالت او منکر بود قاضی تکلیف نکند اورا بگذرانیدن شاهدان بوکالت او همچین ذکر شده است در کتاب محیط قال فى المنتقى عبد باعه نصرانى من نصرانى ثم باعه المشترى من نصرانى أخرثم وثم حتى تداولته عشرة ايد من الباعة كلهم نصرانى ثم اسلم واحد منهم ثم ادعى العبد انه حر الاصل واقام على ذلك شهودا من النصار قال ابو يوسف رح ان كان المشترى الاخر هو الذي اسلم الم تقبل بينته وان كان غيره اسلم قضى بعتقه وترادوا الثمن فيما بينهم حتى ينتهوا الى المسلم فلا يؤخذ برد الثمن ولا من قبله من الباعة وان كان العبد اقام البينة على الان عتاق فان كان اقام البينة ان البايع الأول قد اعتقه وقد اسلم الاول والشهود نصارى لا تقبل بينة وكذلك ان كان الاوسط هو الذي اسلم لا تقبل بينته لا على عتق الأوسط ولا على عتق من بعده و تقبل بینته علی عتق من قبله و هذا قول ابی حنیفه و زفر كذا فى المحيط (عالمكيرى) حراله ملا قیام الدین محمد عظیم گفته است