Page 154

جلد دویم ۱۵۰ کتاب شهادة در کتاب محیط قال ابن سماعة رح عن محمد رح في نصرانيين شهدا علي مسلم ونصراني انهما قتلا مسلما عمدا قال لا اجوز شهادتهما علی المسلم و ادرأ عن النصراني القتل واجعل علیه الدیة في ماله كذا في المحیط (عالمگیری) گفته است ابن سماعه رح که روایت کرده است از امام محمد رح در بارۀ دو نصرانی که گواهی داده باشند بر مسلمان و ذمی که بدرستی ایشان بقصد کشته اند مسلمانی را گفت امام محمد رح که روا نمیکنم گواهی ایشان را بر مسلمان و ساقط میکنم از نصرانی قصاص را و لازم میگردانم براو دیت را در مال خود او همچنین ذکر شده است در کتاب محیط الواقعة لو شهد علی نصرانی اربعة من النصاری انه زنی بامة مسلمة فان شهدوا انه استکرهها حد الرجل وان قالوا طاوعته درى الحد عنهما ويعزر الشهود لحق الامة المسلمة وانما يعزر الشهود لانهم قذفوا الامة وعدم احصان للمقذوف لم يجب الحد علی الشهود (قاضيخان) مسئله چهارم ازان مسئلهای که گواهی ذمی قبول نیست بر دیگر ذمی اینست که اگر چهار کس از نصاری بر نصرانی گواهی دادند که بدرستی او با کنیز مسلمان زنا کرده است پس اگر ایشان گواهی دادند که بدرستی او بزور زنا کرده است با آن کنیز حد کرده شود آن مرد نصرانی و اگر در گواهی خود گفتند که آن کنیز رضا شده بود آنمرد را در زنا ساقط میشود حد از هر دوی ایشان و گواهان تعزیر کرده میشوند از برای حق آن کنیز مسلمان و جز این نیست که گواهان تعزیر کرده میشوند زیرا که ایشان قذف کرده اند آن کنیز را و از جهت نابودن احصان قذف فائده گواهی دو کافر بر مسلمان و کافر بکشتن مسلمانی قبول نمیشود فائده مسئله چهارم از نا قبولی گواهی ذمی بر ذمی دیگر