Page 146

جلد دوم ۱۴۳ کتاب الشهادة وكذا العلماء ونص ابویوسف رح علی عدم قبوله قال لانه اذا ظهر سبّ واحد من المسلمین تسقط عدالته فاذا اظهر فى واحد من الصحابة كيف يكون مقبولا بخلاف من يكتمه وان كان يعتقده لانه فاسق مستور باق على عدالته تقبل شهادته (هدايه وفتح القدیر) و قبول نمیشود باجماع علما رحمهم الله گواهی کسی که ظاهر میکند دشنام دادن سلف را مانند صحابه کرام و تابعین رضی الله تعالی عنهم واز جمله تابعین امام اعظم رحمة الله عليه و همچنین قبول نمیشود گواهی کسیکه ظاهر میکند دشنام دادن علما را و نص میگردد امام ابو یوسف رحمة الله علیه بقبول ناشدن آن گفته است که از جهت آنکه اگر کسی ظاهر کند دشنام دادن یکی از مسلمانان را ساقط میشود عدالت او پس وقتی که ظاهر کند دشنام یکی از اصحاب رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم چگونه قبول باشد گواهی او بخلاف کسیکه میپوشد دشنام دادن ایشانرا اگرچه روا بودن آنرا اعتقاد داشته باشد زیرا که او فاسق پوشیده حال است باقی برعادل بودن خود است قبول میشود گواهی او انما قيدنا السلف تبعا لكلامهم والا فالاولى ان يقال سب المسلم لسقوط العدالة وان لم يكن من السلف كما فى السراج والنهاية(تكملة ودرمختار) و جز این نیست که مقید کردیم قبول ناشدن گواهی دشنام دهنده را بسلف از جهت پیروی کلام فقهاء رحمهم الله تعالی و اگر از این جهت نباشد پس بهتر در عبارت این بود که گفته میشد که قبول نمیشود گواهی کسیکه ظاهر میکند دشنام دادن مسلمانرا از سبب ساقط شدن عادل بودن او بدشنام دادن مسلمان اگر چه آن مسلمان از سلف نباشد چنانکه در کتاب سراج ومزج و کتاب نهایه ذکر شده است قال الشيخ عبد العال وفى فتاواه السلف الصدر فایده قبول نیست گواهی کسیکه دشنام میدهد مسلمان را