Page 105

جلد دویم کتاب الشهادة دو گواه گواهی دادند بر مردی که بدرستی این مرد غصب کرده است از این کس جامه را و اختلاف کردند گواهان در رنگ جامه قبول کرده نمیشود گواهی ایشان نه از این جهت که بیان کردن رنگ جامه شرط است در قبول گواهی بلکه از این جهت که هرگاه گواهان در رنگ جامه اختلاف کردند اختلاف آمد در جامه مغصوب گویا که هر یک گواهی داد بر جامه دیگر ولو شهد ان شاة هذا دخلت في غنمه هذا تقبل شهادتهما قاضیخان و اگر دو کس گواهی دادند باینکه گوسفند این کسر درامده است در رمه این شخص دیگر قبول کرده میشود گواهی ایشان رجل ادعی عبدا فی ید رجل و قال بعتنی هذا العبد بالف درهم و نقدتك الثمن فانکر المدعی علیه البيع و قبض الثمن فشهد للمدعی شاهدان على اقرار البايع بالبيع وقبض الثمن وقالا لانعرف العبد ولكنه قال لنا عبدي زید و شهد شاهدان اخران ان هذا العبد اسمه زید او اقر البايع ان اسمه زید قال لا يتم البيع بهذه الشهادة ويحلف البايع فان حلف رد الثمن مقدم وان نكل عن اليمين لزمه البيع بنكوله وان شهد شاهدان ان لبایع اقرانه باعة قال زیدا والمولد ونسبوالی شئ يعرف من عمل وصناعة اوحلية او عیب وافق ذلك هذا العبد جزاوانه ولفي القياس سواء الا ان استحسن دانبه الى مغر قادر اجزه وكذالك الامة (قاضيخان مردی دعوی کرد غلامی را که در دست مردی بود و گفت که تو فروخته بمن این غلام مهامرا در هم و نقد کرده ام بنو بهای اور اپس انکار کرد مدعی علیه از فروختن و قبض کردن بها پس گواهی دادند برای مدعی دو شاهد با قرار کردن فروشنده بفر وختن و قبض کردن بها و گفتند که ما می شناسیم انغلام ولیکن او گفته بود مارا ک غلام من زید ستی گواهی داند دو شاه دیراکه نام این غلاف دراست بابا ر فروشند که مهدی نام در بدست نقد ست بام عقدت ما من در ختن بام گیهی بلکه سوگند دادرسیوں