Page 170

مبحث نکاح و عروسی ١٦٩ لویه جرگه ۱۳۰۳ که با یک عالم زحمات دچار میگردد لکن از خوف مظالم شوهر صدائی نمیکشد و آوازش بجای نمیرسد هر قدر ظلم و تعدی که مینمود بیچاره فلک زده تحمل میکرد و با این بعضی زنها در محکمه هائی پرده میرفت و شوهرش که بیرون با یک وضعیت خیلی قشنگ می برآمد بواسطه که زنش اورا در محکمه آورد هزار لعن و طعن میشنید فقط اندفاع این مظالم و قائم شدن عدالتی که خداوند تاکید آنرا در ازدواج فرموده چه کردیم گفتیم یک شاهد و یک تصدیق نامه آنمردیکه میل بنکاح ثانی دارد قبل از عروسی بدهد که زن اول و ثانی را بیک نظر دیده عدالت مینمایم، درین نکته من خیر ملت خود را میدانم مثل امروز زکوه ثروتم بسیار کم میدهند مالیه را بخوبی میرسانند چیست که در حصول زکوه محصل مقرر نیست و بر مالیه محصل موجود است گویا مصدق محصل عدالت و مساوات گفته میشود، هزار افسوس بر ناخوانی و جهالت که نظامنامه را نخوانده و ندیده چنان کردند که حکومت امر کرده تا رضا زن اول نباشد احدی دیگر زن گرفته نمیتواند، نی ! آغا بام مساوات بکن، عدالت بکن چهار زن بگیر لکن از ان چهار زن که همیشه در بین شان جنگ و جدال و قتل و قتال باشد نجا لم بگزن بهتر است حکومت شما گاهی نگفته که در گرفتن زن ثانی رضای زن اول بکار است کدام زن است که بگوفتن بگزن دیگر شوهر خود را امر کند و رضا باشد حتی اگر یک زن لنگ