Page 169

مبحث نکاح وعروسی ۱۶۸ لویه جرگه ۱۳۰۳ قبول می‌نماییم! و ازان حصه مهمه آن که وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً کاملاً صرف نظر نموده ایم! این عاجز از وضع این نظامنامه بجز از تعمیل و تنویر احکام رب قدیر و متوجه نمودن مسلمانانرا بسوی این خطای فاحش شان که آنها را موفق داشتن و مکلف نمودن بدین حکم پروردگار دیگر چیزیرا در نظر نداشتم! بلی مقصدم از وضع این نظامنامه آن است که من عاجز از زمانشهرتگی خویش الی الآن بغیر از نفاق ملت افغانیه و قتل و قتال در خصوص زن گرفتن و دختر دادن دیگر چیزیرا ندیده ام و نمی‌بینم آرزو دارم که بیکطریق خوب و یکروش مرغوب که خوشی جانبین را حائز باشد مراسم ازدواج را نمائید تا حیات بگذارد و صورت معیشت تان باتفاق و خوشی و یکرنگی بگذرد، و العد دیده ام که مابین دو برادر در خصوص یکزن اینطور عداوت و عناد پیدا شده که در راه آن برادر دیگر برادر خود را به بیند بجز آنکه سرش را قطع کند دلش سرد نمیشود همچنین نکاح صغار نیز موجب مشاجرات و مناقشات دیده و شنیده شده چنانچه یکی برخواسته میگوید که این دختر را پدرش در وقت صغارت برای من نامزد کرده است درینصورهم در خانه داماد یک نزاع پیدا میشود و هم در خانه عروس مسافرت بوجود می آمد، در خصوص شخصی که یکزن داشت و خواهش نکاح ثانی را مینمود چنین کردیم که در نکاح دوم دو نفر شاهد بیاورد که شخص عادل و با انصاف است ، چرا آن زن اول بیچاره در صورتیکه بروی دیگر زن بیاید معلوم است که بایستی کند