Page 38

۱ اما اماله ام دادن است الف بجانب یا و فتحه بجانب کسره و اماله بر دو قسمست کبری که خواندن الف ست در بین یی الف و یا و دیگر صغری که خواندن است ما بین الف و اماله کبری و در اینجا اول مراد است که در لفظ مجریها از حفص اماله کبرین و الف خالص نمیائی و تقلیل از ثنایت خالص ساکن است پیش از آن که قبل از آن فتح است هم اماله میشود در لفظ مجريها يقين با شود اشباع اندر کلمه فیه مهان با سکون های القه آمده ای هوشمند این چهار از جزئیات حفص شد از روین بیان سکته حفص که در قرآن کریم چهار جا ثابت ست فقط و زیاده بر ان لحن و خطان سکته شر در کف در یس و در ولیست ویلا با الف در کهف وبیس است نزد و اصلا ایضاح میشود که در غایب میشود که فقط کشت و صله آن بقاعده ست از حفص در فیه مهان صله ست و قصر است ثابت شد شه هرگاه ما قبل ضمیر مکسور حرکت ثابت شد قاعده ثابته قاریان حرکت بصله است مگر در های فیه از حفص سکون است صله ثابت حرکت را گویند سکته باطفت در قطع گرفتن و از روز قراء قطع اواز بقصد بدون نفس در وصل ثابت است و قف نمیگویند زیرا که در وقف صو و نفس دو قطع میشود بقدر زمان یکنفس و در سکته نفس قطع نمیشود و زمانش هم از قدر زمان وقف کمترست الی الاشباب وقف هم در سکته سنت ۳۵ شه ساته که نه وقف تقابل مستانه وصل کامل از حفص در تمام قرآن کریم چهارست بالف بدل تنوین عوجا در سوره کهف و الف مرقدنا در یس ۱۲