Page 26

تعریف این اقسام واحکام پیرو را تفصیلا در تختیان سبر کرده ایم در اینجا نیز بیان میشود اول که خود ساکن باشد و حرف قبل از ان مفتوح باشد آن او و لین گویند چون او خوف ساکن است خا که قبل از ان است زبر دارد همچنین است یای لین بعد از فتح باشد چون پای صیف که خود ساکن است و صاد که قبل از ان است فتحه دارد و حرف لین لین و مد را گفتم اندر تحفه بالتفصیل باز میگویم مکرر از برای شایقان واو ویای ساکنه بعد از زبر لین اندو حرف مد وای سهت حال سکون این شکل ما قبلش گر از حبسش بود بعدش لازم است و واجبست و جایز است احکام پس بود مد لازم ار ساکن پیش لازم بود در قرارت طول مدش ز اتفاق قاریان ایضاً لما مع صنف تهر که سه تا قبل حرف لین از حرف مد باشد غیر آن این نصف مدست یعنی او و الف پای ساکن باشد و حرکت حرف قبل از ان بشکل ان حرف بدون سبب سبب مدشش شی است دوم که مخرج ان چهار چون دور لم شواهل حرفیه برود چون بخور و گر از قدر مد ۲۳ دوم حرکت زیاده اندیم غلط میشود که مقدار دو حرکتی د و جزر است همزه و سکون و متسکر بسبب همزه میشی طبیعی مد لازم است بعد در پیش زیاده میشود و این زیاد لازم باشد و یا حرکت و لازم دوم بیان واجب و یا جایز فقط حال ساکن است یعنی نیا چون باشد در وصل و وقف بخلاف سکون عارضی که در وقف در وصل مقدار این مد نزدیک لازم اول خبر حکم مدست یعنی زیاد قش برمد طول است بقدر مد الضیر هندی مد طبیعی مثل الم