Page image — the source of record
Machine transcription
٣٠٣
و من در حکم قتل امیران دخت بی اختیار بودم گفت اند
الجواد قد یکبُویعنی مصرعه اسپ خوشر فتیز که کاهی سکند میخورد
است نیز رفتار کاهی شمی افتد برومی
وزیر گفت این نوع حکم نادر بود النَّادِرُ كَالمَعدُومِ
وحلم امرور تدارک آن کرد چه در هیچ تاریخی نشان نداده اند که
شاهی کامگار و والی صاحب اقتدار با شمشیری بران و حُکمی
روان بر مسند شوکت نشسته باشد و بنده جرس کار در مقام خُوَا[؟]ری
بپای ایستاده سخنان بیجا با گوید و قدم از اندازه خود فراتر نِهاد[؟]
آنچه خواهد بزبان آرد مانع اقامت رسم سیاست جُز حلم عَظِیم
و عفو عَمیم چه تواند بود مصرعه هر چند گنه بیش کنم لطف تو بیش ا[ست]
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.