Machine transcription
۲۷۳
پاره آتش چو در آن پرکنند
کو بدی شعله بر آرد بلند
آدمی آتش خوردار حرف زن
کزدم او دود نیاید برون
اما چون وزیر علامت ندامت بر ناصیه پادشاه مشاهد
نمود گفت ملک را غمناک نباید بود که تیر از شست جسته باز
نتوان آورد و کشته را بزور وزر زنده نتوان کرد و اندوه بیفائده
خوردن تن را نزار و دل را ضعیف سازد و حاصل آن جز رنج
دوستان و راحت دشمنان نباشد و هرکس بشنود که ملک درین
قضیه ملایمت ورزیدی و از سختی و خشونت منحرف گشتی
و چون شاه ذی الرقاع بر غضب خویش مستولی بودی تا ندامت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
