Machine transcription
۲۴۲
ملک گفت از انچه بر ائمه اشارت کرده اند اگر حرفی بگوش کن
فروخواند اطرافش چون طور تجلی از هم بشکافته صفت
و بست الجبالُ بَسا بروی پدید آید و اگر رمزی بوی شن
نمایند از تیره حالی برنگ شب تار بر آمده آثار ظُلُمات
بعضها فوق بعض از وی ظاهر شود فرد
گر به سینه پوشد ازین غم سیاه رو و را بر خون بگرید ازین غصه تجیا
تو هم در فحص آن الحاح منمای و در تحقیق آن مبالغه مفرما تو
که نه من قوت گفتن دارم و نه تو طاقت شنیدن این سخن دو
دگر باره مبالغه نمود و ملک جهت رضای خاطر او شمه از مکنون
باطن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
