Page 119

نسخه سوم عين الوقايع صفحه ١١٣ بدن همایون رسیده خراشید در ان هنگام اسدالله خان میر آخور و نظام الملک کشیکچی باشی با میر اعظم در معار رسیده یکنفر آنان را بضرب تیغ دو شقه نموده دو نفر دیگر را هم کشتند و با هر همایون عزیز خان آجودان باشی و حاتم الله بجستجوی روسای آن فرقه ضاله مامور شدند و اوّل بخانه حاجی سلیمان خان رفته او را با دوازده نفر باپی گرفته و از این دوازده نفر سایر رفقای شان را معلم نمودند و همه را دستگیر ساخته بفتوای علما بقتل رسانیدند خصوصاً شیخ علی ترشیزی که مصدر فتنه بابیه بود مقتول شد بمژده سلامتی وجود همایون بتمام بلاد ایران مراسم جشن و چراغان عموم رعایا بجای آوردند مِنُ بَلِ المُشرِكُونَ لِيُطْفِؤُهَا وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّهُ از غرایب اتفاقات در تبریز زنی بچه (در سر) مولودی هشت ماهه آورد که چشمهایش در پیشانی بود و ابرو نداشت دو دندان در زیر و دو شاخ در پشت گوش و زبانش مثل زبان گاو و سرش مثل موی سر گاو و انگر پائین سفید و از سرتا کمر سیاه و دُم آن بسیار کوچک گردی داشت و یکساعت بعد از تولد وفات یافت روز ١٥ رمضان دمخره غباری ظاهر و روز بروز در تزايد و غليظ شد چنانکه اکثر روزها از صبح تا شام آفتاب دیده نمیشد و بعضی روزها چنان روشنائی کم بود که در ده قدم فاصله مردم یکدیگر درست نمیدیدند امّا دوستانه شب رفته غبار برطرف و در هوا ابری نمودار شد و مبدآد آن غبار بیست و هفت روز بود و اهالی صدقات زیاد دادند تا رفع شد در کشمیر اندرون محله لودی تولد یافت که سر آن بشکل گربه و بدنش تمام مثل پلنگ منقش و انگشتان بهم بافته و یکپا او بلند و پای دیگر کوتاه و قد او یکوجب و نیم و دندانهایش تماماً ظاهر بود و گاهی کریه میکرد بعد از یکروز مرد در قریه سیاوشان هرات از عیال ملاعثمان نامی بچه بدنیا آمد سرش مثل سرکلاغ و بدنش شبیه بخوک بود و صداهای عجایب از او استماع میشد فوراً او را خفه کرده در میان باغچه شلتوک زار دفن کرده بودند مادر طفل متقدر شده بود برایکه شوهر من ايام عاشورا شخم میزد و نيز احسان داشت وجهه روزه از غذای مطبوخ و باز مانده دست نمیداد مشاره الیه در نسخه عمده ١٣ میخورد که این طعام در شکم من ذکر خیر خواهد کرد دلیله تاءسفها با عاشورا بمین نزدیک شد این اولاد از آنشب در رحم من بسته شد و نسخه ١٦ ام و نیز از وقایع اینسال طغیان میرزا رفیع خان قاینی در میتابود که در غیاب مرحوم امیر اسدالله خان برحمه امیر علم خان که آنزمان اوّل شباب جوانی او و نایب الحکومه پدرش بود اقدام داشت و جمعی از بزرگان افاغنه سرحد قلعه گاه و انار دره را با خود متحد ساخته و تمام جلگه سنی خانه را در تحت اطاعت در آورده بقلعه فورک که از قلاع محکمه است بنیان خودسری و یاغیگری را گذاشته کوس حکمرانی زد تا امیر اسدالله خان از طهران با فرامین دولتی به بر جند مراجعت نمود طبس گومش قلعه است و مخمصه قوشونی تحت ریاست امیر علم خان از برجند محه جلگه برده قلعه طبس را قدر حمله را بمله گرفتند و در آن حین محض شتاب جوان در جنوب فریک و ده است در سنی خانه ولک میرزا رفیع خان نیز خان و نظر خان و میرد خان و زعفران خان سکان قلعه گاه با دو هزار و پانصد سوار از قائنات راه گهوده و یزدان باد در آمدند و گه انور و جنگ سختی با سپاهیان قاین و پیاده گان شفی نمودند میرزا رفیع هم با جمعیت و استعدادی که داشت از قلعه فورک بیرون آمده با افاغنه همدست شد و محمدتقیخان نزای با جمعیت زیادی و مبدآ بخیال اینکه کا میرزا رفیع خان پیشرفت خواهد کرد نیز بآنها پیوست امیر علم خان با جمعیت قلیلی که داشت جنگ را توقیف نموده بمعسکر خویش آمد و از طرف رؤسای افاغنه گفتگوی مصالحه ابلاغ شد و قرار دادند که امیر علم خان بارش