Page 611

(٥٦٦) بهرام شاه از غزنه بهزیمت رفت و دوباره نتوانست زمام امور را در دست گیرد دولت شاه سمرقندی در تذکرۀ خویش داستان محزونی از روزهای آخر حیات بهرام شاه دارد . وی می نگارد : ملك علاءالدین از سلاطین غور قصد بهرام شاه کرد در کنار (آب باران) مصاف نمود با اینکه دو بیست فیل جنگی داشت از علاءالدین منهزم شد وشب از شدت سرما پناه بخرابه دهقانی برد گفت طعام چه داری دهقان فغیری وبودنۀ لب جوئی پیش آورد چون تناول کرد به استراحت مشغول شد پوشش خواست دهقان گفت ای جوان خدا میداند که بغیر از جل گاو هیچ چیز ندارم سلطان گفت ای بدبخت نامش چرا بردی خاموش باش و بپوش چون آن شب دهقان از سیرت وصورت سلطان فهم کرد که او سلطان است بامداد از سلطان سوال کرد و گفت که بحق خدای (بگوی) که تو سلطانی ؟ گفت هستم گفت ای مخدوم جهانیان با وجود این تهور وشجاعت ولشکر جرار چه افتاد كه از يك غوری روی بهزیمت نهادی سلطان دهقان را گفت بیل بردار بیل برداشت يك چوبه تیر از بیل گذرانید و تاسو فار در خاك نشست و تبسمی کرد و گفت ضرب این است اما بخت رو گردانست. فخر مدبر در کتاب آداب الحرب والشجاعه دوسه داستان دیگر از این پادشاه می آورد : یکی از این داستانها حکایت کرامت شاه قصور گردیزی می باشد از این داستان بر می آید که چون علاءالدین از غزنه بغور رفت و شهر زیبای محمود ویران گشت (امیر خان) یکی از سالاران خود را بغزنه گماشت وی دست بایذای مسلمانان کشود و هرچه توانست از ظلم وستمکاری و مصادره وغارت انجام داد که بقول فخر مدبر جمله مردم دیبا پوش نمد پوش وپوستین پوش شدند وامر داد که زن و مرد و پیر و جوان به تمامی شهر را بگذارند که شهر