Page 58

(۲۷) حاضر پیکار گردیده بود، عربها از کثرت اعده طرف مشوش بودند، ولی قضا منطقه حرب طوری واقع بود که جناحین عرب را دریا و کوه استوار داشته، وطرف راضیق محل مجال نمیداد تا کل قوایش را بکار اندازد، در هر حال جنگ شروع و بالاخره منجر بغلبه عرب گردید. ازین بعداحنف توانست به گوز گان گذشته و به بلخ برسد، حکمران محلی بلخ نیز در عوض قبول تادیه پولی توانست باا حنف مصالحه بنما ید، احنف از آنجا جیحون را عبور و باستقامت ولایت خوارزم بحر کت افتاد، ولی شدت سرما او را مجبور نمود ازین آرزو چشم پوشیده و بخوارزم نارسیده ببلخ مرا جعت و از آنجا به نیشاپور عودت کند. متعاقباً تمام این فتوحات نیمه پخته احنف در حر کت قارن هراتی از بین رفته و تنها منطقه نفوذ عرب منحصر بولایت نیشاپور گردید ، که در آنجا عبدالله خازم تا سال ۳۶ هجری بعنوان حاکم عرب حکومت مینمود. ما هویه حکمدار مرو : در سال ۳۶ ماهویه حکمد از محلی مرو بعضی آ مر دیکه سیاست اتحاد با عرب را بغرض از بین بردن دشمنان تور کی و چینی و نفوذ ساسانی تعقیب میکرد، بعد از آنکه یزد گرد را از بین برده و عجالتاً از قوای تورک و چین اثر خطر ناکی نمیدید، برای استطلاع از چگونگی اوضاع عرب شخصاً بدربار خلافت سفر نموداینوقت امیرالمومنین علی ابن ابی طالب کرم الله وجهه خلیفه بود، و با ماهویه معاهده قدیم ابن عامر را در مورد ولایت مرو تجدید و هم منشور رضایتی عنوان دهاقین و سواران مر و عنایت کرد ولی همینکه ماهویه وارد مرو شد چون از وقایع اختلا فات مر کز خلا فت وجنگ جمل وغیره اطلاع کافی داشت درصدد هکماری باسائر خراسانیان بر آمده و بزودی سرحدات نیشاپور را در مقابل عرب استحکام نمودند. خلیفه را بع رض از استماع این خبر در سال ۳۷ جعدة بن هبیره را بصفت والی به نیشاپور اعزام کرد ، ولی اهالی از قبول اواستنکاف ورزیدند و جعدة مجبور بعودت شد ، وامیرالمؤمنین در عوض خلید بربوعی را باقوت کافی