Page 57

(٢٦) و تاریخی از راه تشویق و تبلیغ در بین جامعه انتشار یافته بود نه بقوت سلاح. ترکتازان اجنبی اعم از یونانی و چینی و تورکی هم چنین تحمیلاتی نکرده بودند بعلاوه هنوز خراسانیان بزبان عربی و مزایای دین اسلام بی بهره بودند ولهذا در اول وهله پیشنهاد قبول اسلام در مناطق مختلفه افغانستان رد گردید ، باذان نیز مثل سائر امراء محلی این تکلیف قوماندان اسلام را تردید کرد، ولی برای مذاکره راجع به آن دو امر دیگر « ماهك » برا در زادهٔ خویش را با نامه ئی و ترجمانی نزد احنف اعزام کرد، با ذان درین نامه بسردار عرب نوشته بود که : چندم از سواران نامور کشور ، و کشنده گرز : از دهانی درین منطقه بوده و چون گروهی را از ستوده اثر در وار ها بید . بود بحق اینسرزمین را به تیول گرفته است ، چغا نچه تو خواسته باشی بمصالحه گرائی شناختن این اقطاع من و عفو خاندان من از اداء خراج شرط نخستین است، در آنصورت شصت هزار درهم بعنوان خراج بتو پرداخته خواهد شد. احنف بقبول پیشنهاد باذان تن داده و چنین جواب نوشت : نامه ات رسید از مطالب تو دانستم، مسئول تو قبول است و بر تو و خاندانت خراجی نیست، اما كمك مسلمین برهمه شما لازم است، وجانبین بر اینعهد استوار خواهیم ماند. احنف در آخر مکتوب زیاد کرده بود: اگر مسلمان میشدی منزلت و نفقه كافی حاصل و با من و سائر مسلمین برابر میگر دیدی یکشنبه محرم ۳۲ هجری نامه احنف مختوم بمهر خودش و پنجنفر سرداران بزرگ دیگر عرب بود. طبری این مکاتبات را نقل میکند ( تاریخ امم و الملوك جلد پنج ص ۸۱ ) باین ترتیب بین طرفين عجالة مصالحه بر قرار و اردوی اسلام با ستقامت شرق بحرکت افتاد . جنگ مرغاب : در حدود مروالرود و موضع موسوم بقصر احنف، عسکر احنف با قوای ملی که بقول مورخین عرب بالغ برسی هزار نفر بود ملاقی شد، این عسکر از مناطق دور و پیش مرغاب و میمنه و جوزجان جمع و برای مقابله با عرب