Page 540

(٤٩٥) فیصله چنان شد که تاسه روز به نیشاپور روند و از آنجا ترتیبات گیرند و فعلاً به ترکمنان جواب مجمل دهند - هنوز این قضیه خاموش نشده بود که از خوارزم خبر رسید که غلامان خندان پسر التونتاش بطور ناگهانی بر عبدالجبار پسر خواجه بزرگ حمله آورد وی را کشتند و خندان را به شاهی برداشتند این امر بیشتر موجب اندوه سلطان گردید و از گرگان به نیشاپور آمد و در صدد رفع فتنه ترکمنان بر آمد و بالاخره مصلحت بران قرار گرفت که لشکری بزرگ بفرستند تا تركمن ها را از نساء خارج سازند پانزده هزار سوار و دو هزار غلام سرائی انتخاب گردید و بیکتغدی به سپهسالاری و خواجه حسین میکال به حیث نگران و رئیس لوازم گماشته شد و این لشکر بزرگ جانب نساء در حرکت آمد بيکتغدی از سالاران عصر محمودی بود و درین وقت پیر و ناتوان شده بود اما فنون حرب را نیکو میدانست و در رکاب استادی چون سلطان محمود آن را فرا گرفته بود . روزیکه میرفت به سلطان مسعود عرض کرد من میروم اما میترسم افسران نو خاسته به فرمان من عمل نکنند و آبروی من بریزد - این عسکر در نساء رفت و بجنگ شروع کرد و به بسیار شهامت جنگ نمود اما در اثر خدعه حربی و کمین هائیکه قبلاً تر كمنان گرفته بودند و عدم اطاعت افسران مسعود به بيكتغدی سخت شکست کردند بیکتغدی را غلامانش نجات دادند ولی خواجه حسین میکال اسیر شد و لشکری بدین گرانی از دست رفت. و این اولین شکستی بود که در اثر بی مبالاتی مسعود و بر طرف کردن افسران مجرب و آزموده به عساکر غزنه رخ داد و این شکست را تا آخر ترمیم و اصلاحی نیفتاد و چون دانستند هنوز حشمت غزنه بر جای است و دولت محمودی از عهده استیصال آن ها بر می آید خواستند سلطان را بشنامه و پیام