Page 464

(٤١٩) حاجبان بینم خسته دل و پوشیده سیاه کله افگنده یکی از سر و دیگر دستار بانوان بینم بیرون شده از خانه بکوی پـر در میدان گریان وخروشان هموار خواجگان بینم برداشته از پیش دوات دستها بر سرو سرها ز ده اندر دیوار عاملان بینم باز آمده غمگین زعمل کار نا کرده وتارفته بدیوان شمار مطربان بینم گریان وده انگشت گزان رودها برسرو برروی زده شیفته وار لشکری بینم سر گشته سراسیمه شده چشم ها پرنم وازحسرت وغم گشته نزار این همان لشکریان است که من دیدم دی و این همان شهر و دیار است که من دیدم پار مگر امسال ملک باز نیامد ز غزا دشمنی روی نهاد است بر این شهر و دیار مگر امسال چو پیرا ربنا لیدملک تا شد از حسرت وغم روز همه چون شب تار مگر امسال چو پیرا ربنا لید ملک نی من آشوب از ینگونه ندیدم پیرار تو نگوئی چه فتاداست بکو گر بتوان من نه بیگانه ام این حال زمن باز مدار