Page 426

(۳۸۱) و نیز بنای حصار برسنگ خاره بود که حفر کردن و بریدن را وجه نبود و تدبیر دیگر دست نداد فرود نشست و چند روز بماند بر انجا چون نندا نگاه کرد و آن لشکر انبوه بدید که همه راه ها بگرفته بودند رسولان اندر میان کرد تا اندر معنی صلح سخن گفتند و بران بنهادند که نندا جزیه بدهد واندر عاجل هدیه برسم بفرستد وسه صد فیل خیاره بدهد و نندا بدین صلح شادمانه گشت در وقت سیصد فیل را بفرمود تا بی فیلبانان از قلعه بیرون راندند وامیر محمود رحمة الله تعالی بفرمود تا ترکان و لشکریان اندر افتادند و آن فیلان را بگرفتند و بر نشستند واهل حصار نظاره همی کردند سخت عجب داشتند از آن دلیری ایشان . نندا چون این همه جرئت را مشاهده کرد وجان بخشی و عفو سلطان بزرگ را دید در مدح سلطان شعری بزبان هندی انشاد کرد و آنرا فرستاد سلطان از خواندن شعروی شاد گشت و امر داد که آن شعر را به سخن سرایان فارسی و تازی و هندی عرضه داشتند همه به پسندیدند و بر علوطبع وقدرت قریحه نندا آفرین خواندند و این شعر چنان عالی بود که سلطان سخن پرور وبا فضیلت غزنونه بدان می نازید و فرمان بنام نندا صادر کرد و درصلت این شعر امارت پانزده قلعه را به وی ارزانی داشت و چندین خلعت وجواهر نیز بر آن ضمیمه نمود و نندانیز مال و جواهر فراوان بحضرت سلطان هدیه کرد . دكتور ناظم در ضمن تحقیقات نفیسی که در این مورد دارد داستان شگفتی از تاریخ ابن ظافر نقل می کند و آن این است که ابن ظافر میگوید یکی از مراسم صلح هنود این بود که حکمدار مغلوب سر یکی از انگشتان خود را می برید و به امیر فاتح میداد که آنرا بیاد گار ظفر نگهدارد و بدین مناسبت چندین سر انگشتان امرای مغلوب در خزانه سلطان بود نندا نیز این کار را اجرا نمود